برای آزمایش عملکرد Fing، گوشی Pixel 9 را به شبکه وای‌فای خانه متصل کردم و اسکن شبکه را آغاز کردم. هدفم فقط کنجکاوی نبود، بلکه می‌خواستم ببینم این برنامه در عمل چقدر سریع است و آیا واقعاً می‌تواند همه دستگاه‌های متصل به شبکه را شناسایی کند یا خیر.

نتیجه جالب بود. در کمتر از ۳۰ ثانیه، برنامه فهرستی از ۲۲ دستگاه متصل به شبکه را نمایش داد، هرچند چهار مورد از آن‌ها را نتوانست به‌درستی شناسایی کند.

دلیل اصلی این آزمایش همین بود. هر برنامه‌ای می‌تواند ادعا کند که همه دستگاه‌های شبکه را پیدا می‌کند، اما آنچه برای من اهمیت داشت، سرعت انجام اسکن و کاربردی بودن نتایج بود. همچنین می‌خواستم بدانم منظور از «همه دستگاه‌ها» در یک شبکه خانگی واقعی چیست.

نتیجه واقعی اسکن شبکه با Fing

پس از نصب Fing روی گوشی، اجازه دادم اسکن خودکار آغاز شود و هم‌زمان با استفاده از برنامه زمان‌سنج روی آیفون، مدت‌زمان آن را اندازه گرفتم. به‌محض اینکه فهرست دستگاه‌ها کامل شد، زمان‌سنج را متوقف کردم. کل فرایند تنها حدود ۲۸ ثانیه طول کشید؛ سرعتی که باعث می‌شود احتمالاً از این برنامه بیشتر استفاده کنم.

Fing روتر را با مدل دقیق آن شناسایی کرد، هر دو لپ‌تاپ MacBook موجود در خانه را بر اساس نوع تراشه و اندازه نمایشگر تشخیص داد، آیپد پسرم را با نسل دقیق آن شناسایی کرد و حتی کنسول PS5 را تا پسوند شماره سریال به‌درستی تشخیص داد. این برنامه همچنین دو بلندگوی HomePod mini را با نام اتاق‌هایی که در آن قرار داشتند نمایش داد؛ جزئیاتی که از یک اسکن خودکار و سریع انتظار نداشتم.

معرفی اپ موبایل برای اسکن کردن شبکه و پیدا کردن وسایل متصل به شبکه

معرفی اپ موبایل برای اسکن کردن شبکه و پیدا کردن وسایل متصل به شبکه

در ادامه فهرست نیز یک بلندگوی آشپزخانه را به‌عنوان Google Nest Audio تشخیص داد و کنترلر درِ گاراژ را با برند Chamberlain شناسایی کرد؛ اطلاعاتی که تنها با مشاهده یک آدرس IP به‌هیچ‌وجه قابل حدس نبود. همین سطح از جزئیات، بدون نیاز به باز کردن صفحه تنظیمات دستگاه‌ها یا ورود به حساب‌های مختلف، ارزش واقعی این برنامه را نشان می‌دهد؛ مزیتی که فراتر از سرعت بالای آن است.

چهار دستگاهی که Fing نتوانست شناسایی کند

نمایش عنوان Generic به‌معنای شناسایی کامل نیست

سه دستگاه با عنوان Generic نمایش داده شدند و هیچ اطلاعاتی درباره سازنده یا مدل آن‌ها وجود نداشت. تنها چیزی که برنامه نمایش می‌داد، آدرس IP آن‌ها بود.

یک دستگاه دیگر نیز فقط با یک رشته طولانی از حروف و اعداد نمایش داده شد و اطلاعات مربوط به سازنده یا مدل آن نیز خالی بود.

بنابراین Fing این دستگاه‌ها را پیدا کرد، اما نتوانست مشخص کند دقیقاً چه هستند. البته این موضوع ضعف برنامه محسوب نمی‌شود. فناوری تشخیص دستگاه‌ها بر اساس رفتار شبکه و شناسه‌های سخت‌افزاری عمل می‌کند و این اطلاعات را با پایگاه داده خود تطبیق می‌دهد. بسیاری از تجهیزات عمومی اینترنت اشیا، برخی پریزهای هوشمند، حسگرهای اقتصادی و لوازم جانبی برندهای متفرقه، اطلاعات شناسایی کافی در اختیار شبکه قرار نمی‌دهند و به همین دلیل قابل تشخیص نیستند.

در مورد شبکه من، این چهار دستگاه ناشناس اهمیت چندانی نداشتند. هنوز بررسی نکرده‌ام که دقیقاً چه تجهیزاتی هستند، اما با توجه به تعداد زیاد ابزارهای مختلفی که در خانه وجود دارد، چنین نتیجه‌ای چندان عجیب نیست. برای هر چهار مورد نیز تنها نماد عمومی شبکه نمایش داده شد و خبری از آیکون‌هایی مانند روتر، گوشی یا بلندگو نبود. این موضوع احتمال می‌دهد که آن‌ها یا تجهیزات متفرقه اینترنت اشیا باشند یا از شناسه‌های تصادفی برای حفظ حریم خصوصی استفاده کنند.

در هر صورت، نمایش عبارت Generic تنها نقطه شروع است. مطمئن‌ترین روش برای شناسایی چنین دستگاه‌هایی، استفاده از روش حذف مرحله‌ای است.

معرفی اپ موبایل برای اسکن کردن شبکه و پیدا کردن وسایل متصل به شبکه

چگونه با Fing شبکه وای‌فای خود را اسکن کنید؟

راه‌اندازی این برنامه بسیار ساده است. نسخه رایگان Fing را می‌توانید از فروشگاه Play Store یا App Store دریافت کنید.

در اندروید باید مجوز دسترسی به موقعیت مکانی را صادر کنید. این مجوز تنها برای دسترسی برنامه به اطلاعات شبکه وای‌فای ضروری است و به‌معنای ردیابی موقعیت جغرافیایی شما نیست.

پس از اجرای برنامه، اسکن شبکه به‌صورت خودکار آغاز می‌شود و نیازی به ایجاد حساب کاربری، ورود به سیستم یا انجام تنظیمات اولیه نخواهید داشت.

بعد از پایان اسکن، می‌توانید روی هر دستگاه ناشناس ضربه بزنید تا اطلاعات بیشتری مشاهده کنید. Fing در صورت امکان، آدرس IP، نام سازنده و مدل دستگاه را نمایش می‌دهد. این اطلاعات معمولاً برای تطبیق دستگاه ناشناس با وسایل موجود در خانه کافی است.

برخی دستگاه‌ها نیز دارای آیکون کوچکی هستند که نوع آن‌ها را حدس می‌زند؛ مانند روتر، بلندگو، گوشی هوشمند و سایر تجهیزات. حتی اگر نام دستگاه نمایش داده نشود، همین آیکون می‌تواند در شناسایی آن کمک کند.

اگر همچنان نتوانستید دستگاهی را تشخیص دهید، بهترین روش بررسی فیزیکی است. کافی است دستگاه‌های ناشناس را یکی‌یکی از برق جدا یا خاموش کنید و ببینید کدام مورد از فهرست حذف می‌شود. هرچند این روش زمان‌بر است، اما همچنان مطمئن‌ترین راه برای تطبیق یک ورودی Generic با یک دستگاه واقعی محسوب می‌شود.

اگر تعداد زیادی دستگاه ناشناس اینترنت اشیا در شبکه دارید، بهتر است آن‌ها را تا حد امکان از اینترنت عمومی جدا کنید و در یک شبکه مجزا قرار دهید تا امنیت شبکه اصلی افزایش یابد.

آیا Fing ارزش استفاده دارد؟

در مجموع، Fing دقیقاً همان کاری را انجام داد که انتظار داشتم و حتی سریع‌تر از حد تصورم عمل کرد. پیدا کردن تمام دستگاه‌های متصل به شبکه در کمتر از ۳۰ ثانیه، عملکردی تحسین‌برانگیز است.

البته باید توجه داشت که پیدا کردن دستگاه‌ها با شناسایی دقیق آن‌ها دو موضوع کاملاً متفاوت هستند. با توجه به افزایش تعداد تجهیزات اینترنت اشیا و دستگاه‌های متفرقه در خانه‌ها، احتمالاً این محدودیت در آینده نزدیک نیز کاملاً برطرف نخواهد شد.

با این حال، امکان اسکن سریع شبکه وای‌فای و مشاهده دستگاه‌های متصل تنها از طریق گوشی هوشمند، تجربه‌ای بسیار راحت‌تر از مراجعه به صفحه مدیریت روتر است و همین موضوع Fing را به یکی از کاربردی‌ترین ابزارهای مدیریت شبکه خانگی تبدیل می‌کند.