DLSS 5 در ابتدا بیشتر به‌عنوان نسل جدید فناوری گرافیکی انویدیا برای بازی‌های جدید مطرح شد، اما امکان استفاده از قابلیت Neural Rendering در بازی‌های قدیمی‌تر با ابزارهای غیررسمی توجه بسیاری از گیمرها را جلب کرده است. این روش می‌تواند ظاهر نورپردازی و بعضی جزئیات بصری بازی‌های قدیمی را تغییر دهد؛ هرچند قرار نیست یک بازی قدیمی را به‌طور کامل به نسخه Remastered تبدیل کند.
در حال حاضر DLSS 5 به‌صورت رسمی روی بازی‌های سازگار و کارت‌های گرافیک GeForce RTX 50 Series ارائه شده است. انویدیا این فناوری را بر پایه 3D-Guided Neural Rendering معرفی کرده که برخلاف DLSS Super Resolution صرفاً برای افزایش وضوح تصویر طراحی نشده و می‌تواند نورپردازی و متریال صحنه را نیز با کمک هوش مصنوعی تغییر دهد.
DLSS 5 چیست و چه تفاوتی با DLSS معمولی دارد؟
DLSS 5 را نباید صرفاً نسخه جدیدی از فناوری افزایش وضوح تصویر دانست. در نسل‌های قبلی DLSS بخش مهمی از پردازش به بازسازی تصویر، افزایش وضوح و تولید فریم مربوط می‌شد، اما DLSS 5 یک مرحله Neural Rendering را به فرایند رندرینگ اضافه می‌کند. این مرحله می‌تواند با استفاده از اطلاعات صحنه و داده‌های حرکتی، ظاهر نور و متریال‌ها را طبیعی‌تر کند.
انویدیا می‌گوید DLSS 5 از اطلاعاتی مانند فریم رندرشده و Motion Vectorهای موتور بازی استفاده می‌کند تا نورپردازی و جزئیات متریال را تغییر دهد و در عین حال ساختار اصلی صحنه و سبک هنری بازی حفظ شود. پردازش نیز روی کارت‌های گرافیک RTX 50 Series و با استفاده از هسته‌های Tensor انجام می‌شود.
تفاوت مهم اینجاست که اگر DLSS Super Resolution را ابزاری برای بازسازی تصویر بدانیم، DLSS 5 بیشتر به یک لایه پردازش گرافیکی شبیه است که می‌تواند ظاهر نورپردازی و متریال‌ها را دگرگون کند. به همین دلیل استفاده از آن در بازی‌های قدیمی می‌تواند نتایجی بسیار متفاوت از یک بازی به بازی دیگر داشته باشد.
برای بازی‌های جدیدی که به‌صورت رسمی از DLSS 5 پشتیبانی می‌کنند، این فناوری توسط سازنده بازی در موتور گرافیکی پیاده‌سازی و تنظیم می‌شود. اما در بازی‌های قدیمی که چنین پشتیبانی‌ای ندارند، ابزارهایی مانند DLSS 5 Swapper تلاش می‌کنند این قابلیت را به‌صورت غیررسمی وارد فرایند رندرینگ بازی کنند.
چگونه DLSS 5 را روی بازی‌های قدیمی نصب کنیم؟
یکی از روش‌های ساده‌تر برای آزمایش DLSS 5 در بازی‌هایی که پشتیبانی رسمی ندارند، استفاده از DLSS 5 Swapper است. نسخه‌های جدید این ابزار مسیرهای مختلفی برای بازی‌های دارای DLSS و حتی بعضی بازی‌های فاقد DLSS در اختیار می‌گذارند و می‌توانند قبل از تغییر فایل‌ها از نسخه اصلی آن‌ها نسخه پشتیبان تهیه کنند.
البته باید توجه داشته باشید که استفاده از این ابزار یک قابلیت رسمی برای همه بازی‌ها محسوب نمی‌شود. سازگاری به موتور بازی، API گرافیکی، معماری کارت گرافیک و روش مورد استفاده برای تزریق Neural Rendering بستگی دارد. بنابراین بهتر است قبل از نصب، سازگاری بازی و کارت گرافیک خود را بررسی کنید.
برای شروع کار در ویندوز، ابتدا نسخه جدید DLSS 5 Swapper را دریافت و نصب کنید. سپس برنامه را اجرا کنید تا بازی‌های نصب‌شده را شناسایی کند. در نسخه‌های جدید، امکان اضافه کردن مسیر بازی به‌صورت دستی نیز وجود دارد.
در صفحه مربوط به بازی، بسته به بازی و روش سازگاری، گزینه‌هایی مانند ReShade یا OptiScaler و مسیر DLSS5-Feeder نمایش داده می‌شوند. ابزار در صورت پشتیبانی می‌تواند فایل‌های موردنیاز را در پوشه بازی قرار دهد و امکان Restore originals را نیز برای بازگرداندن فایل‌های اصلی فراهم کند.
مسیر برنامه:
DLSS 5 Swapper > Games > Select Game > Backend / Installation Route
پس از انتخاب بازی، روش مناسب را انتخاب کنید و تغییرات را اعمال کنید. اگر بازی دارای فایل‌های DLSS سازگار باشد، فرایند معمولاً ساده‌تر است؛ در بازی‌های قدیمی‌تر ممکن است به مسیرهای دیگری مانند DLSS5-Feeder نیاز باشد.
در نسخه‌های جدید ابزار، پشتیبانی از بازی‌های قدیمی‌تر و APIهایی مانند DirectX 9 و DirectX 11 نیز توسعه پیدا کرده است، اما این موضوع به معنی سازگاری تضمینی تمام بازی‌های قدیمی نیست.
آیا DLSS 5 واقعاً گرافیک بازی‌های قدیمی را بهتر می‌کند؟
در بازی‌های قدیمی نتیجه می‌تواند بسیار چشمگیر باشد، اما نباید انتظار داشت تمام مشکلات گرافیکی یک بازی قدیمی برطرف شود. مهم‌ترین تفاوت معمولاً در نورپردازی، سایه‌ها، Ambient Occlusion و نحوه نمایش بعضی متریال‌ها دیده می‌شود.
در آزمایش‌هایی روی بازی‌های قدیمی مانند مجموعه Prince of Persia و Max Payne، بعضی عناوین تغییرات قابل توجهی در نورپردازی نشان می‌دهند؛ در حالی که ممکن است در بازی دیگری تغییر محسوسی مشاهده نشود. این تفاوت به ساختار موتور بازی و داده‌هایی که DLSS 5 می‌تواند از آن‌ها استفاده کند وابسته است.
یکی از مشکلات احتمالی، ایجاد تاری یا Ghosting هنگام حرکت دوربین است. ممکن است یک تصویر ثابت بسیار بهتر به نظر برسد اما هنگام حرکت شخصیت یا دوربین، اطراف مدل‌ها آثار مصنوعی یا تاری موقتی ایجاد شود. این مشکل در بازی‌های قدیمی اهمیت بیشتری دارد زیرا موتور آن‌ها برای چنین مرحله‌ای از Neural Rendering طراحی نشده است.
در بعضی بازی‌ها نیز ممکن است سایه‌های پویا دچار خطا شوند یا بعضی جلوه‌های تصویری با فایل‌های اصلی بازی تداخل داشته باشند. بنابراین بهتر است قبل از نصب، از فایل‌های بازی نسخه پشتیبان داشته باشید و در صورت مشاهده مشکل از گزینه بازگردانی فایل‌های اصلی استفاده کنید.
DLSS 5 چه مقدار از قدرت کارت گرافیک را مصرف می‌کند؟
بزرگ‌ترین نقطه ضعف DLSS 5 در استفاده غیررسمی روی بازی‌های قدیمی می‌تواند هزینه پردازشی آن باشد. برخلاف DLSS Super Resolution که هدف مهم آن افزایش کارایی است، Neural Rendering محاسبات سنگین‌تری انجام می‌دهد و اجرای آن در بازی‌ای که برای این فناوری طراحی نشده می‌تواند افت فریم قابل توجهی ایجاد کند.
انویدیا نیز DLSS 5 را از نظر محاسباتی سنگین‌ترین مدل DLSS خود معرفی کرده و اعلام کرده است که از زمان معرفی اولیه، عملکرد آن به شکل قابل توجهی بهینه شده است. نسخه رسمی فعلی برای GeForce RTX 50 Series طراحی شده و بهینه‌سازی‌های بیشتری نیز برای آن در حال توسعه است.
به همین دلیل روشن کردن DLSS 5 الزاماً به معنی افزایش FPS نیست. ممکن است تصویر بسیار بهتر شود اما نرخ فریم کاهش پیدا کند. مقدار این افت نیز به رزولوشن، تنظیمات گرافیکی، مدل کارت گرافیک و خود بازی بستگی دارد.
اگر هدف شما فقط افزایش FPS است، DLSS Super Resolution یا Frame Generation معمولاً انتخاب منطقی‌تری است. اما اگر هدف اصلی تغییر ظاهر بازی و بهبود نورپردازی باشد، DLSS 5 می‌تواند ارزش آزمایش داشته باشد؛ مخصوصاً در بازی‌هایی که ظاهر قدیمی آن‌ها بیشتر به دلیل نورپردازی محدودشان به چشم می‌آید.
از طرف دیگر، DLSS 5 را نباید جایگزین کامل Remaster دانست. یک نسخه بازسازی‌شده واقعی می‌تواند بافت‌ها، مدل‌های سه‌بعدی، انیمیشن‌ها، رابط کاربری و مشکلات فنی بازی را نیز اصلاح کند. Neural Rendering عمدتاً روی ظاهر رندر نهایی تمرکز دارد و نمی‌تواند تمام این تغییرات را انجام دهد.
آیا نصب DLSS 5 روی بازی‌های قدیمی ارزش دارد؟
اگر کارت گرافیک مناسب دارید و به دنبال راهی برای تازه‌تر کردن ظاهر بازی‌های قدیمی هستید، آزمایش DLSS 5 می‌تواند جالب باشد. بیشترین مزیت آن زمانی دیده می‌شود که نورپردازی بازی قدیمی باشد و Neural Rendering بتواند بدون خراب کردن سبک اصلی، ظاهر صحنه را بهبود دهد.
با این حال نباید انتظار یک Remaster کامل داشته باشید. ممکن است یک بازی از نظر نورپردازی بسیار بهتر شود ولی همچنان مدل‌های قدیمی، بافت‌های کم‌جزئیات و انیمیشن‌های مربوط به نسل‌های گذشته را داشته باشد.
همچنین بهتر است DLSS 5 Swapper را روی بازی‌های تک‌نفره آزمایش کنید و قبل از تغییر فایل‌های بازی نسخه پشتیبان داشته باشید. در بازی‌های آنلاین دارای سیستم‌های ضدتقلب، استفاده از DLLهای غیررسمی و ابزارهای تزریقی می‌تواند ریسک ایجاد مشکل داشته باشد؛ بنابراین استفاده از چنین روش‌هایی در بازی‌های رقابتی توصیه نمی‌شود.
در مجموع، DLSS 5 را می‌توان بیشتر یک ارتقای گرافیکی مبتنی بر هوش مصنوعی دانست تا یک دکمه جادویی برای Remaster کردن بازی‌های قدیمی. اگر افت عملکرد برایتان قابل قبول باشد و کارت گرافیک شما توان کافی داشته باشد، نتیجه در بعضی بازی‌ها می‌تواند بسیار چشمگیر باشد؛ اما در برخی عناوین نیز ممکن است با تاری، Ghosting یا ناسازگاری‌های گرافیکی مواجه شوید.
اینتوتک