سرعتی که روی جعبه یک SSD درج می‌شود لزوماً همان سرعتی نیست که در استفاده طولانی‌مدت تجربه می‌کنید. در بسیاری از SSDهای NVMe ممکن است سرعت خواندن یا نوشتن اولیه بسیار بالا باشد اما هنگام انتقال حجم زیادی از اطلاعات، سرعت نوشتن پس از پر شدن حافظه کش کاهش پیدا کند.

برای انتخاب SSD مناسب باید علاوه بر رابطی مانند PCIe 4.0 یا PCIe 5.0 به نوع NAND، عملکرد پایدار در نوشتن‌های طولانی، وجود DRAM یا فناوری HMB، ظرفیت SSD و میزان استقامت آن نیز توجه کرد. نوع NAND یکی از عوامل مهم در تعیین تعادل میان قیمت، ظرفیت، سرعت و دوام SSD است.

Storage Sense در ویندوز ۱۱ چیست و چه فایل‌هایی را پاک می‌کند؟

Storage Sense یکی از ابزارهای داخلی ویندوز ۱۱ برای مدیریت خودکار فضای ذخیره‌سازی است و بدون نیاز به نصب برنامه‌های جانبی می‌تواند فایل‌های موقت و برخی فایل‌های غیرضروری را پاک کند. این قابلیت به‌خصوص زمانی مفید است که معمولاً پاکسازی درایو C را فراموش می‌کنید.

Storage Sense می‌تواند فایل‌های موقت و محتوای قدیمی سطل بازیافت را طبق تنظیمات شما حذف کند. همچنین در صورت استفاده از OneDrive، امکان تبدیل فایل‌های محلی کم‌استفاده به حالت آنلاین را دارد؛ در این حالت فایل از فضای ابری حذف نمی‌شود و فقط نسخه محلی آن از روی کامپیوتر کنار گذاشته می‌شود.

جداسازی پارتیشن Home در لینوکس؛ آموزش ساخت و استفاده از پارتیشن /home برای نصب مجدد و تغییر توزیع

در لینوکس می‌توانید پوشه شخصی کاربر یعنی /home را روی یک پارتیشن جداگانه قرار دهید تا فایل‌های شخصی و بسیاری از تنظیمات کاربر از فایل‌های سیستم‌عامل جدا باشند. این ساختار به‌خصوص برای افرادی که مرتب توزیع لینوکس را عوض می‌کنند یا قصد نصب مجدد سیستم را دارند، کاربردی است.

در این حالت، فایل‌هایی مانند اسناد، دانلودها، تصاویر، فایل‌های دسکتاپ و بسیاری از تنظیمات برنامه‌ها در پارتیشن /home باقی می‌مانند و می‌توان پارتیشن مربوط به سیستم‌عامل را پاک و توزیع دیگری را روی آن نصب کرد. مستندات Ubuntu و Linux Mint نیز استفاده از /home جداگانه را برای چنین سناریوهایی پشتیبانی می‌کنند؛ البته نصب دستی پارتیشن‌ها برای کاربران تازه‌کار خطرناک‌تر است و قبل از تغییر پارتیشن‌ها باید نسخه پشتیبان داشته باشید.

چگونه بدون حذف فایل‌ها ده‌ها گیگابایت از فضای ویندوز ۱۱ را آزاد کنیم؟

وقتی فضای درایو C در ویندوز ۱۱ رو به اتمام است، معمولاً اولین گزینه‌هایی که به ذهن می‌رسند حذف فایل‌های موقت، پاک کردن پوشه Downloads یا حذف برنامه‌های اضافی هستند. اما بخشی از فضای ذخیره‌سازی ممکن است در محلی مصرف شود که در File Explorer به شکل یک پوشه معمولی دیده نمی‌شود.

یکی از این موارد فضای اختصاص‌یافته به Shadow Copy یا نسخه‌های قبلی سیستم است. سرویس Volume Shadow Copy Service یا VSS می‌تواند برای قابلیت‌هایی مانند System Restore از فضای درایو استفاده کند و مقدار مصرف‌شده آن مستقیماً در فهرست فایل‌های معمولی نمایش داده نمی‌شود. مایکروسافت نیز ابزار vssadmin را برای مشاهده و مدیریت این فضای ذخیره‌سازی در ویندوز ۱۱ ارائه کرده است.

در یک نمونه، اجرای دستور vssadmin list shadowstorage مشخص کرد که بیش از ۱۱ گیگابایت از فضای درایو به Shadow Copy اختصاص یافته است. با کاهش سقف فضای قابل استفاده، حدود ۱۱ گیگابایت فضای بیشتری در اختیار سیستم قرار گرفت؛ البته این کار می‌تواند باعث حذف برخی نسخه‌های قبلی و کاهش قابلیت بازگشت به وضعیت‌های قدیمی‌تر شود.

اگر هنگام کار با کامپیوتر با پیامی مانند «One of your disks is at risk (SMART event)» یا هشدار «SMART Disk Error Was Detected» مواجه شده‌اید، احتمالاً اولین واکنش شما نگرانی درباره از دست رفتن اطلاعات است. این هشدار ممکن است از سوی نرم افزارهای ذخیره سازی اینتل یا ابزارهای اختصاصی شرکت سازنده کامپیوتر نمایش داده شود.

با وجود ظاهر نگران کننده این پیام، هشدار SMART در واقع برای این طراحی شده است که پیش از خرابی کامل درایو به شما فرصت تهیه نسخه پشتیبان و تعویض آن را بدهد. البته نمایش این هشدار را نباید نادیده گرفت؛ زیرا در بسیاری از موارد نشان می‌دهد خود درایو نشانه‌هایی از خرابی یا کاهش قابلیت اطمینان را شناسایی کرده است.

در ادامه‌ی این مقاله‌ی آموزشی اینتوتک بررسی می‌کنیم خطای SMART Disk Error دقیقاً چه معنایی دارد، چگونه سلامت هارددیسک یا SSD را بررسی کنیم و چه زمانی باید برای تعمیر یا تعویض درایو اقدام کنیم.

قابلیتی به اسم Storage Spaces در ویندوز برای ترکیب کردن فضای چند هارددیسک یا SSD در یک فضای ذخیره‌سازی جدید و مجازی است. لینوکس هم قابلیت مشابهی دارد که نام آن mergerfs است. اما تفاوت‌هایی نیز وجود دارد.

سال‌ها استفاده از ویندوز باعث شده فکر کنیم محدودیت مربوط به قابلیت Storage Spaces در ویندوز، در لینوکس هم وجود دارد. معمولاً برای استفاده از این قابلیت باید ابتدا از تمام اطلاعات موجود روی درایوهای موردنظر نسخه پشتیبان تهیه کرد، درایوها را پاک کرد، یک Storage Pool جدید ساخت و سپس فایل‌ها را دوباره به درایوها برگرداند.

اما هنگام استفاده از mergerfs در لینوکس، مشخص شد که می‌توان درایوهای موجود را بدون دست‌زدن به فایل‌های فعلی آن‌ها به یک مجموعه اضافه کرد. در این روش خبری از فرمت کردن، انتقال اطلاعات یا شروع دوباره نیست. همین موضوع باعث شده mergerfs به روش اصلی برای ترکیب چند درایو تبدیل شود. با اینتوتک همراه باشید تا مقایسه‌ی دقیق‌تری بین قابلیت mergerfs لینوکس و Storage Spaces ویندوز داشته باشیم.