تلویزیونهای امروزی از نظر کیفیت تصویر پیشرفت زیادی کردهاند، اما باریک شدن بدنه باعث شده فضای بسیار کمی برای بلندگوهای داخلی باقی بماند. به همین دلیل ممکن است یک تلویزیون با تصویر بسیار باکیفیت، صدایی کمعمق و محدود داشته باشد.
یکی از راههای بهبود صدا استفاده از ساندبار است، اما اگر هدف شما ایجاد صدای استریو واقعی و صحنه صوتی گستردهتر باشد، قرار دادن دو بلندگوی جداگانه در دو طرف تلویزیون میتواند نتیجه متفاوتی ایجاد کند. در یک سیستم استریو، فاصله فیزیکی بین بلندگوی چپ و راست امکان شکلگیری تصویر صوتی گستردهتری را فراهم میکند.
چرا دو بلندگوی استریو میتوانند بهتر از ساندبار باشند؟
ساندبار به دلیل طراحی یکپارچه، نصب بسیار سادهای دارد و معمولاً نسبت به بلندگوهای داخلی تلویزیون پیشرفت محسوسی ایجاد میکند. بسیاری از ساندبارها نیز امکاناتی مانند تقویت گفتوگو، پردازش صوتی و صدای فراگیر مجازی دارند و بعضی مدلها از بلندگوهای جداگانه یا سابووفر نیز پشتیبانی میکنند.
اما قرار گرفتن کانال چپ و راست در فاصله بسیار کم از یکدیگر، از نظر ایجاد یک صحنه صوتی گسترده محدودیت ایجاد میکند. پردازش دیجیتال و فناوریهایی مانند Beamforming میتوانند این محدودیت را تا حدی جبران کنند اما نتیجه آنها به طراحی ساندبار و شرایط اتاق نیز وابسته است. آزمایشهای صوتی RTINGS نیز نشان میدهد فاصله کم درایورهای ساندبار نسبت به بلندگوهای جداگانه میتواند روی گستردگی صحنه صوتی اثر بگذارد.
در مقابل، دو بلندگوی مستقل را میتوان در فاصله بیشتری از یکدیگر قرار داد. این فاصله باعث میشود گوش بتواند اطلاعات مکانی صدا را بهتر تشخیص دهد و صدای فیلم یا موسیقی فقط از مرکز تلویزیون به گوش نرسد.
این موضوع برای فیلمهایی که افکتهای صوتی از چپ به راست حرکت میکنند یا موسیقی دارای تفکیک کانال است اهمیت بیشتری دارد. البته یک ساندبار پیشرفته میتواند صدای بسیار خوبی تولید کند و برای کاربری که نصب ساده و اشغال فضای کمتر را ترجیح میدهد، همچنان گزینه مناسبی است.
چطور بلندگوهای استریو را کنار تلویزیون قرار دهیم؟
برای گرفتن بهترین نتیجه از دو بلندگوی استریو، محل قرارگیری آنها اهمیت زیادی دارد. قاعده رایج این است که دو بلندگو و محل نشستن کاربر تقریباً یک مثلث متساویالاضلاع تشکیل دهند. در این حالت فاصله هر بلندگو تا شنونده تقریباً برابر با فاصله دو بلندگو از یکدیگر است.
ارتفاع نیز اهمیت دارد. بهتر است توییتر بلندگوها تقریباً همسطح گوش فردی باشد که در محل اصلی تماشای تلویزیون نشسته است. قرار دادن بلندگو روی پایه مناسب میتواند رسیدن به این ارتفاع را آسانتر کند.
بلندگوها را نیز میتوان کمی به سمت محل نشستن چرخاند. این کار که معمولاً به آن Toe-in گفته میشود، میتواند به شکلگیری تصویر صوتی دقیقتر کمک کند. مقدار چرخش به مدل بلندگو و ویژگیهای اتاق بستگی دارد و لازم نیست همیشه دو بلندگو کاملاً به سمت یکدیگر باشند.
اگر امکان دارد، بلندگوها را کاملاً به دیوار نچسبانید. فاصله مناسب از دیوار میتواند بازتابهای ناخواسته را کاهش دهد و در برخی بلندگوها روی پاسخ فرکانسهای پایین نیز تأثیر بگذارد. فاصله مناسب به طراحی هر بلندگو و محل خروجی Bass Reflex آن وابسته است.
صدای استریو چگونه جای صدای مرکز را ایجاد میکند؟
یکی از جذابترین ویژگیهای سیستم دو کاناله، ایجاد چیزی به نام Phantom Center است. وقتی بلندگوی چپ و راست به شکل مناسب قرار گرفته باشند و صدای یکسانی از هر دو کانال پخش شود، مغز میتواند منبع صدا را در نقطهای بین دو بلندگو تصور کند.
در نتیجه، گفتوگویی که باید از مرکز تصویر شنیده شود میتواند از محدوده وسط دو بلندگو به گوش برسد؛ حتی اگر بلندگوی مخصوص کانال مرکزی وجود نداشته باشد. این ویژگی به تفکیک مناسب کانالهای چپ و راست و محل نشستن شنونده وابسته است.
البته Phantom Center با یک بلندگوی مرکزی واقعی یکسان نیست. در سیستمهای سینمای خانگی چندکاناله، بلندگوی مرکز وظیفه مهمی در پخش گفتوگو و صداهای مربوط به مرکز تصویر دارد. بنابراین اگر هدف شما ساخت یک سیستم سینمای خانگی کامل با صدای فراگیر است، استفاده از بلندگوی مرکزی و کانالهای جانبی میتواند مزایای خودش را داشته باشد.
برای یک سیستم ساده دو کاناله، همین تصویر صوتی مرکزی میتواند باعث شود صدای گفتوگو طبیعیتر به نظر برسد. با این حال، بهترین نتیجه معمولاً زمانی حاصل میشود که شنونده در محدوده مناسب بین دو بلندگو قرار داشته باشد.
آیا برای تلویزیون به آمپلیفایر و سابووفر نیاز داریم؟
این موضوع به نوع بلندگو بستگی دارد. اگر از بلندگوهای اکتیو استفاده کنید، آمپلیفایر درون خود بلندگوها قرار دارد و اتصال آنها به منبع صوتی سادهتر است. در بلندگوهای پسیو به یک آمپلیفایر یا گیرنده صوتی مناسب نیاز خواهید داشت.
اضافه کردن سابووفر نیز اجباری نیست. دو بلندگوی مناسب میتوانند برای تماشای فیلم و برنامههای تلویزیونی صدای کاملی ایجاد کنند، اما سابووفر میتواند فرکانسهای بسیار پایین و افکتهای بم فیلمها را بهتر بازتولید کند. منابع تخصصی سیستمهای استریو نیز استفاده از سابووفر را به عنوان روشی برای تقویت فرکانسهای پایین و کاهش فشار روی بلندگوهای اصلی معرفی میکنند.
اگر فضای اتاق کوچک است، شروع با دو بلندگوی استریو میتواند منطقیتر باشد. بعداً در صورت نیاز میتوان سابووفر یا تجهیزات دیگر را اضافه کرد. در چنین سیستمی کیفیت و محل قرارگیری بلندگوها معمولاً اهمیت بیشتری از تعداد زیاد تجهیزات دارد.
ساندبار یا دو بلندگوی استریو؛ کدام برای تلویزیون مناسبتر است؟
اگر اولویت شما نصب سریع، اشغال فضای کمتر و استفاده ساده است، ساندبار مزیتهای مشخصی دارد. بسیاری از مدلهای جدید نیز امکانات صوتی پیشرفتهای دارند و میتوانند نسبت به بلندگوهای داخلی تلویزیون ارتقای قابل توجهی ایجاد کنند.
اگر اولویت شما تفکیک صدای چپ و راست، صحنه صوتی گستردهتر و امکان تنظیم دقیق محل بلندگوها است، دو بلندگوی استریو آزادی بیشتری در اختیار شما قرار میدهند. فاصله بیشتر بین دو بلندگو و تنظیم درست محل شنونده میتواند به ایجاد تصویر صوتی طبیعیتر کمک کند.
در نتیجه، انتخاب بین این دو بیشتر به فضای اتاق و اولویت شما بستگی دارد. ساندبار راهکاری ساده و کمدردسر است اما یک جفت بلندگوی استریو میتواند کنترل بیشتری روی صحنه صوتی و محل انتشار صدا فراهم کند. اگر فضای کافی برای قرار دادن بلندگوها دارید، بهتر است قبل از خرید ساندبار صرفاً به سادگی نصب توجه نکنید و تأثیر فاصله واقعی بین دو بلندگو را نیز در نظر بگیرید.
اینتوتک