ویندوز ۱۱ امکانات زیادی برای مدیریت پنجره‌ها، اجرای برنامه‌ها و انجام کارهای روزمره دارد، اما اگر بخواهید کنترل بیشتری روی محیط دسکتاپ داشته باشید، ابزارهای پیش‌فرض سیستم‌عامل همیشه کافی نیستند. Microsoft PowerToys مجموعه‌ای رایگان از ابزارهای کاربردی است که قابلیت‌های مختلفی را به ویندوز اضافه می‌کند و می‌تواند بسیاری از کارهای تکراری را سریع‌تر و ساده‌تر کند.

PowerToys برخلاف یک برنامه معمولی، مجموعه‌ای از ابزارهای مستقل را در اختیار کاربر قرار می‌دهد. در نسخه‌های فعلی، ابزارهایی مانند FancyZones برای مدیریت پنجره‌ها، Keyboard Manager برای شخصی‌سازی کلیدها، Peek برای پیش‌نمایش فایل‌ها، PowerToys Run برای اجرای سریع برنامه‌ها و Workspaces برای راه‌اندازی مجموعه‌ای از برنامه‌ها در موقعیت‌های مشخص در دسترس هستند.

مزیت مهم PowerToys این است که برای بسیاری از قابلیت‌های آن نیازی به نصب چند برنامه مختلف ندارید. مجموعه‌ای از ابزارهای کاربردی در یک بسته رایگان و رسمی مایکروسافت قرار گرفته‌اند و می‌توان آن‌ها را بر اساس نیاز فعال یا غیرفعال کرد.

مایکروسافت ورد به دلیل امکانات گسترده قالب‌بندی، گاهی در برخورد با فهرست‌های شماره‌گذاری‌شده رفتار غیرمنتظره‌ای نشان می‌دهد. کپی و چسباندن متن از منابع مختلف، تغییر تنظیمات تورفتگی یا حتی طولانی‌تر شدن شماره‌های فهرست می‌تواند باعث شود فاصله بین شماره و متن یکسان باقی نماند. یکی از رایج‌ترین نمونه‌ها زمانی دیده می‌شود که موارد ابتدایی فهرست به‌درستی تراز هستند اما با رسیدن شماره‌ها به ۱۰ یا ۱۰۰، متن ناگهان به سمت راست جابه‌جا می‌شود.

این مشکل معمولاً به خود شماره‌گذاری مربوط نیست و بیشتر از تنظیمات تورفتگی، محل قرارگیری متن و Tab Stop ناشی می‌شود. مایکروسافت نیز برای تنظیم فاصله بین شماره و متن، گزینه‌هایی مانند Tab character و Space را در بخش تنظیم تورفتگی فهرست ارائه می‌کند.

ویندوز در اجرای فرایندهای پس‌زمینه دست‌ودلباز است؛ گاهی حتی بیش از حد. در حالت پیش‌فرض، ده‌ها سرویس را اجرا می‌کند که کاربر فعالشان نکرده و احتمالاً به بسیاری از آن‌ها هم نیازی ندارد. از طرف دیگر، اپ‌هایی وجود دارند که خودشان را برای اجرای خودکار هنگام روشن شدن سیستم ثبت می‌کنند. با گذشت زمان، مجموع این فرایندها می‌تواند قابل‌توجه شود.

من اخیراً سیستمم را بررسی کردم و تا جایی که امکان داشت تعداد فرایندهای غیرضروری را کاهش دادم تا مصرف CPU پایین بیاید. انجام این کار سریع و یک‌مرحله‌ای نبود، اما در نهایت ارزش زمانی را که صرفش کردم داشت.

فایروال Microsoft Defender در مجموع فایروال قابل‌قبولی است. مشکل اصلی آن کمبود قابلیت نیست، بلکه بیشتر به تنظیمات پیش‌فرض و رابط کاربری آن مربوط می‌شود. فیلتر کردن ارتباطات خروجی در حالت پیش‌فرض عملاً مدیریت چندانی ندارد و کنترل تک‌تک برنامه‌ها از طریق رابط کاربری نیز بسیار خسته‌کننده است.

با نصب و استفاده از یک فایروال جانبی، دو مزیت اصلی به دست می‌آورید: سهولت استفاده و کنترل بیشتر. می‌توانید ببینید هر برنامه با کدام سرویس اینترنتی ارتباط برقرار می‌کند، هنگام تلاش یک برنامه برای برقراری اتصال هشدار دریافت کنید، فیلتر DNS راه‌اندازی کنید و سیاست‌های امنیتی را برای کل شبکه تعریف کنید.

برای این کار دو رویکرد متفاوت وجود دارد. در روش اول، فایروال دیگری را روی کامپیوتر نصب می‌کنید تا کنترل بیشتری در اختیارتان قرار دهد. روش دوم این است که فایروال را مستقیماً روی روتر یا بخشی از زیرساخت شبکه اجرا کنید. دو گزینه اول این فهرست برای اجرا روی کامپیوتر طراحی شده‌اند و دو گزینه بعدی در سطح شبکه فعالیت می‌کنند. با اینتوتک همراه باشید تا این برنامه‌های جایگزین فایروال ویندوز ۱۱ را بررسی کنیم.

ارتقای کامپیوتر معمولاً به معنای کنار گذاشتن سیستم قدیمی، صدها برنامه نصب‌شده، تنظیمات شخصی‌سازی‌شده و نرم‌افزارهایی است که شاید دیگر فایل نصب یا کلید لایسنس آن‌ها را در اختیار نداشته باشید.

کامپیوتر قدیمی ویندوزی من حالا داخل یک پنجره روی کامپیوتر جدیدم اجرا می‌شود! در واقع راهی وجود دارد که بتوانید همه این موارد را با خودتان به کامپیوتر جدید ببرید و مجبور نباشید از ابتدا شروع کنید. با تبدیل هارد دیسک قدیمی به یک فایل دیسک مجازی، می‌توانید کل نصب قبلی ویندوز را به کامپیوتر جدید منتقل کنید و بدون نصب مجدد، آن را به صورت Dual Boot به شکل مستقیم اجرا کنید یا با Hyper-V در پنجره‌ای قابل تغییر اندازه، هم‌زمان با سیستم‌عامل جدید اجرا کنید.

با اینتوتک همراه باشید تا روش کار با ویندوزی قدیمی در محیط ویندوز جدید را مرور کنیم.

وقتی حدود ۱۵ سال پیش استفاده از رایانه را شروع کردم، یکی از نخستین چیزهایی که مربی به من آموزش داد، نحوه کار با کنترل پنل بود. آن زمان دوران ویندوز XP بود و کنترل پنل تقریباً تنها جایی محسوب می‌شد که می‌توانستید بیشتر تنظیمات رایانه ویندوزی خود را تغییر دهید.

اما مایکروسافت در سال ۲۰۱۲ و هم‌زمان با عرضه ویندوز ۸، برنامه Settings را معرفی کرد و از آن زمان به‌تدریج قابلیت‌های کنترل پنل را به رابط کاربری جدید منتقل کرده است. ویندوز ۱۱ نیز همین روند را ادامه داده، اما جایگزین کردن ابزاری که حدود چهار دهه بخشی از ویندوز بوده، کار ساده‌ای نیست.

مایکروسافت نیز همچنان این فرایند را با احتیاط پیش می‌برد. دلیل آن فقط طراحی ظاهری نیست؛ ویندوز باید طیف بسیار گسترده‌ای از سخت‌افزارها و درایورها و دستگاه‌ها را پشتیبانی کند. به همین دلیل، انتقال کامل قابلیت‌های قدیمی به Settings نیازمند سازگاری با شرایط بسیار متنوعی است.

در نتیجه، با وجود اینکه Settings در ویندوز ۱۱ به مرکز اصلی مدیریت سیستم تبدیل شده، هنوز چند قابلیت مهم وجود دارد که برای دسترسی به تنظیمات پیشرفته آن‌ها باید به کنترل پنل یا ابزارهای قدیمی ویندوز مراجعه کنید.