لینوکس یکی از معدود سیستم‌عامل‌هایی است که بسیاری از ابزارهای قدیمی آن همچنان روی سیستم‌های جدید قابل اجرا هستند. همین موضوع باعث می‌شود بعضی کاربران سال‌ها از دستورهایی استفاده کنند که دیگر بهترین انتخاب برای انجام همان کار نیستند. برخی از این ابزارها عملاً منسوخ شده‌اند، بعضی دیگر فقط نگهداری محدودی دارند و در مواردی نیز جایگزین‌های مدرن‌تر امکانات بیشتری ارائه می‌کنند.

البته «قدیمی» یا حتی «منسوخ» بودن یک دستور به این معنا نیست که باید فوراً آن را از تمام اسکریپت‌ها و سیستم‌ها حذف کنید. بعضی ابزارها هنوز برای سازگاری با سیستم‌های قدیمی کاربرد دارند. با این حال، اگر در حال یادگیری لینوکس هستید یا می‌خواهید روش‌های مدرن مدیریت سیستم را یاد بگیرید، بهتر است از ابتدا با جایگزین‌های جدیدتر آشنا شوید.

در این مقاله هفت دستور و ابزار رایج را بررسی می‌کنیم که در بسیاری از سناریوها بهتر است جای خود را به گزینه‌های جدیدتر بدهند. در بعضی موارد نیز وضعیت این ابزارها را دقیق‌تر بررسی می‌کنیم، چون همه آن‌ها از نظر فنی به یک اندازه «منسوخ» نیستند.

بیشتر کاربران اندروید نمی‌دانند که گوشی آن‌ها می‌تواند یک محیط لینوکس را اجرا کند. حتی کاربرانی که با این قابلیت آشنا هستند، ممکن است تصور کنند Termux تنها گزینه برای انجام این کار است. Termux واقعاً ابزار قدرتمندی محسوب می‌شود، اما اگر هدف اجرای یک توزیع لینوکس با ساختار آشناتر برای کاربر دسکتاپ باشد، گزینه‌های دیگری نیز وجود دارند.

یکی از این گزینه‌ها UserLAnd است. این برنامه امکان اجرای توزیع‌هایی مانند Ubuntu و Debian را روی اندروید فراهم می‌کند و برای استفاده معمول نیازی به دسترسی Root ندارد. نسخه‌های جدید UserLAnd حتی امکان اجرای برخی توزیع‌ها در یک ماشین مجازی واقعی را نیز اضافه کرده‌اند؛ قابلیتی که در نسخه‌های قدیمی این برنامه وجود نداشت.

اگر قرار باشد اولین کامپیوتر یک کودک به جای ویندوز با لینوکس اجرا شود، انتخاب توزیع مناسب می‌تواند به یک تجربه آموزشی جذاب تبدیل شود. بسیاری از پیشنهادها برای کودکان فقط روی ساده بودن رابط کاربری تمرکز می‌کنند، اما لزوماً ساده‌ترین محیط بهترین گزینه برای یادگیری نیست.

کودکی که برای نخستین بار با کامپیوتر کار می‌کند، هنوز تصور مشخصی از اینکه چه چیزی ساده یا پیچیده است ندارد. بیشتر مفاهیم و روش‌های کار با کامپیوتر برای او تازه هستند. بنابراین می‌توان به جای محدود کردن کودک به یک محیط ساده، او را با شیوه‌های مختلف کار با سیستم‌عامل آشنا کرد تا در کنار استفاده روزمره، مهارت حل مسئله و سازگاری با فناوری را نیز یاد بگیرد.

برای بسیاری از کاربران ویندوز، مهاجرت به لینوکس بیشتر از آنکه به نصب یک سیستم‌عامل جدید مربوط باشد، به کنار آمدن با یک محیط کاری متفاوت مربوط می‌شود. جست‌وجوی نه‌چندان قابل‌اعتماد، پنهان شدن بعضی گزینه‌های کاربردی منوی راست‌کلیک پشت یک کلیک اضافی و تغییرات مداوم رابط کاربری از جمله مواردی هستند که می‌توانند کاربران را به فکر جایگزین کردن ویندوز بیندازند. قابلیت‌هایی مانند Delivery Optimization نیز می‌توانند از اتصال اینترنت سیستم برای کمک به توزیع به‌روزرسانی‌ها میان رایانه‌های دیگر استفاده کنند.

با این حال، بزرگ‌ترین مانع برای مهاجرت معمولاً ترس از یادگیری دوباره کارهای روزمره است. تصور اینکه باید روش انجام کارهای ساده را از ابتدا یاد گرفت، برنامه‌های آشنا را جایگزین کرد و برای انجام بسیاری از کارها سراغ ترمینال رفت، هنوز برای بعضی کاربران بازدارنده است. توزیع‌های مدرن لینوکس این فاصله را بسیار کمتر کرده‌اند. با انتخاب توزیع مناسب، محیط دسکتاپ می‌تواند بسیار شبیه تجربه‌ای باشد که کاربر از ویندوز انتظار دارد.

سه توزیع معرفی‌شده در این مقاله منوی برنامه‌ها، نوار وظیفه، سینی سیستم، فایل‌منیجر و بخش تنظیمات آشنا را در اختیار کاربر قرار می‌دهند. تفاوت اصلی در میزان شباهت به ویندوز، سادگی استفاده و مقدار کنترلی است که روی محیط دسکتاپ در اختیار کاربر قرار می‌گیرد.

اگر از ویندوز خسته شده‌اید و به فکر مهاجرت به لینوکس هستید، احتمالاً بین تعریف‌هایی که از این سیستم‌عامل می‌شنوید و مشکلاتی که کاربران درباره آن مطرح می‌کنند، مردد مانده‌اید. تجربه استفاده از هر دو سیستم‌عامل طی سال‌های طولانی نشان می‌دهد که مهاجرت به لینوکس نه آن‌قدر ترسناک است که بعضی‌ها می‌گویند و نه آن‌قدر بی‌دردسر که گاهی در تبلیغات به نظر می‌رسد.

در واقع، به‌نظر می‌رسد هر کاربر علاقه‌مند به فناوری و شخصی‌سازی حداقل یک بار باید لینوکس را امتحان کند. آزادی عمل، تنوع توزیع‌ها و امکان تغییر بخش‌های مختلف سیستم‌عامل از جذاب‌ترین ویژگی‌های آن هستند. با این حال، هیجان اولیه درباره لینوکس گاهی موانعی را پنهان می‌کند که می‌توانند تجربه کاربران تازه‌وارد را خراب کنند؛ تا جایی که بعضی افراد پس از یک تجربه ناموفق دیگر سراغ لینوکس نمی‌روند.

هدف این مطلب اینتوتک ترساندن شما نیست؛ بلکه می‌خواهد تصویری واقع‌بینانه از مهاجرت از ویندوز به لینوکس ارائه کند تا پیش از انجام این تغییر، بدانید دقیقاً چه چیزی در انتظارتان است.

اطمینان از اینکه گوشی و کامپیوترم با یکدیگر همگام هستند، یکی از اولین کارهایی است که هر روز صبح انجام می‌دهم. نمی‌خواهم بعداً با این سؤال مواجه شوم که آیا پیام مهمی را از دست داده‌ام یا خیر. در ویندوز 11 معمولاً برای این کار به Phone Link متکی هستم، هرچند در نهایت باز هم مجبور می‌شوم واتساپ مخصوص ویندوز را باز کنم یا راه دیگری برای انتقال فایل میان دستگاه‌ها پیدا کنم.

بنابراین، زمانی که استفاده از Zorin OS را شروع کردم، می‌خواستم ببینم آیا Zorin Connect می‌تواند از عهده این کارهای کوچک و روزمره برآید، بدون اینکه دردسر جدیدی درست کند. از آنجا که Zorin Connect بر پایه KDE Connect ساخته شده است، از قبل با برخی از قابلیت‌هایی که KDE Connect در لینوکس ارائه می‌دهد آشنا بودم. اما مطالعه درباره قابلیت‌ها یک موضوع است و استفاده واقعی از آن‌ها موضوعی کاملاً متفاوت. پس از امتحان کردن Zorin Connect، سه قابلیت باعث شدند این ابزار بسیار کاربردی‌تر از چیزی باشد که انتظار داشتم. با اینتوتک همراه باشید تا ابتدا Zorin Connect را معرفی کنیم و آن را با ابزار Phone Link ویندوز ۱۱ مقایسه کنیم و سپس تجربه‌ای از استفاده‌ی عملی از Zorin Connect را مرور کنیم.