برای بسیاری از کاربران ویندوز، مهاجرت به لینوکس بیشتر از آنکه به نصب یک سیستم‌عامل جدید مربوط باشد، به کنار آمدن با یک محیط کاری متفاوت مربوط می‌شود. جست‌وجوی نه‌چندان قابل‌اعتماد، پنهان شدن بعضی گزینه‌های کاربردی منوی راست‌کلیک پشت یک کلیک اضافی و تغییرات مداوم رابط کاربری از جمله مواردی هستند که می‌توانند کاربران را به فکر جایگزین کردن ویندوز بیندازند. قابلیت‌هایی مانند Delivery Optimization نیز می‌توانند از اتصال اینترنت سیستم برای کمک به توزیع به‌روزرسانی‌ها میان رایانه‌های دیگر استفاده کنند.
با این حال، بزرگ‌ترین مانع برای مهاجرت معمولاً ترس از یادگیری دوباره کارهای روزمره است. تصور اینکه باید روش انجام کارهای ساده را از ابتدا یاد گرفت، برنامه‌های آشنا را جایگزین کرد و برای انجام بسیاری از کارها سراغ ترمینال رفت، هنوز برای بعضی کاربران بازدارنده است. توزیع‌های مدرن لینوکس این فاصله را بسیار کمتر کرده‌اند. با انتخاب توزیع مناسب، محیط دسکتاپ می‌تواند بسیار شبیه تجربه‌ای باشد که کاربر از ویندوز انتظار دارد.
سه توزیع معرفی‌شده در این مقاله منوی برنامه‌ها، نوار وظیفه، سینی سیستم، فایل‌منیجر و بخش تنظیمات آشنا را در اختیار کاربر قرار می‌دهند. تفاوت اصلی در میزان شباهت به ویندوز، سادگی استفاده و مقدار کنترلی است که روی محیط دسکتاپ در اختیار کاربر قرار می‌گیرد.
