محیط دسکتاپ در لینوکس نقش مهمی در ظاهر سیستم‌عامل، سرعت اجرای برنامه‌ها و نحوه کار با پنجره‌ها و تنظیمات دارد. برخلاف ویندوز که تجربه دسکتاپ آن ساختار نسبتاً یکپارچه‌ای دارد، در لینوکس می‌توانید محیطی انتخاب کنید که از نظر ظاهر و امکانات شبیه ویندوز یا macOS باشد یا طراحی متفاوتی داشته باشد.

انتخاب به سخت‌افزار و نیاز شما بستگی دارد. اگر کامپیوتر قدیمی با رم محدود دارید، محیط‌های سبک مانند LXQt و Xfce انتخاب‌های مناسبی هستند. اگر ظاهر آشنا و امکانات کاربردی می‌خواهید، Cinnamon گزینه جذابی است و اگر شخصی‌سازی گسترده برایتان اهمیت دارد، KDE Plasma امکانات بیشتری ارائه می‌دهد.

MX Linux یکی از توزیع‌های لینوکس است که بیشتر روی پایداری، مصرف منطقی منابع و ابزارهای مدیریتی گرافیکی تمرکز دارد. این توزیع بر پایه مخازن پایدار Debian ساخته شده و در نسخه‌های جدید همچنان سه محیط Xfce، KDE Plasma و Fluxbox را ارائه می‌کند.

در MX Linux بسیاری از کارهایی که در توزیع‌های دیگر به ترمینال یا نصب ابزارهای جانبی نیاز دارند، از طریق مجموعه MX Tools انجام می‌شوند. همین موضوع باعث شده این سیستم‌عامل هم برای کاربران تازه‌کار قابل استفاده باشد و هم امکانات موردنیاز کاربران حرفه‌ای را در اختیار بگذارد.

Kubuntu یکی از نسخه‌های رسمی Ubuntu است که به جای GNOME از محیط دسکتاپ KDE Plasma استفاده می‌کند. این توزیع تلاش می‌کند امکانات گسترده و قابلیت شخصی‌سازی KDE را با پایه نرم‌افزاری و مخازن Ubuntu ترکیب کند.

نتیجه این ترکیب یک سیستم‌عامل لینوکسی است که هم برای استفاده روزمره و کارهای اداری مناسب است و هم امکانات زیادی برای کاربران حرفه‌ای دارد. Kubuntu 26.04 LTS با نام Resolute Raccoon در آوریل ۲۰۲۶ منتشر شده و نسخه 26.04.1 آن نیز در اوت ۲۰۲۶ در دسترس قرار گرفته است. این نسخه تا آوریل ۲۰۲۹ به‌روزرسانی‌های امنیتی و رفع اشکال دریافت می‌کند.

اگر قرار باشد اولین کامپیوتر یک کودک به جای ویندوز با لینوکس اجرا شود، انتخاب توزیع مناسب می‌تواند به یک تجربه آموزشی جذاب تبدیل شود. بسیاری از پیشنهادها برای کودکان فقط روی ساده بودن رابط کاربری تمرکز می‌کنند، اما لزوماً ساده‌ترین محیط بهترین گزینه برای یادگیری نیست.

کودکی که برای نخستین بار با کامپیوتر کار می‌کند، هنوز تصور مشخصی از اینکه چه چیزی ساده یا پیچیده است ندارد. بیشتر مفاهیم و روش‌های کار با کامپیوتر برای او تازه هستند. بنابراین می‌توان به جای محدود کردن کودک به یک محیط ساده، او را با شیوه‌های مختلف کار با سیستم‌عامل آشنا کرد تا در کنار استفاده روزمره، مهارت حل مسئله و سازگاری با فناوری را نیز یاد بگیرد.

برای بسیاری از کاربران ویندوز، مهاجرت به لینوکس بیشتر از آنکه به نصب یک سیستم‌عامل جدید مربوط باشد، به کنار آمدن با یک محیط کاری متفاوت مربوط می‌شود. جست‌وجوی نه‌چندان قابل‌اعتماد، پنهان شدن بعضی گزینه‌های کاربردی منوی راست‌کلیک پشت یک کلیک اضافی و تغییرات مداوم رابط کاربری از جمله مواردی هستند که می‌توانند کاربران را به فکر جایگزین کردن ویندوز بیندازند. قابلیت‌هایی مانند Delivery Optimization نیز می‌توانند از اتصال اینترنت سیستم برای کمک به توزیع به‌روزرسانی‌ها میان رایانه‌های دیگر استفاده کنند.

با این حال، بزرگ‌ترین مانع برای مهاجرت معمولاً ترس از یادگیری دوباره کارهای روزمره است. تصور اینکه باید روش انجام کارهای ساده را از ابتدا یاد گرفت، برنامه‌های آشنا را جایگزین کرد و برای انجام بسیاری از کارها سراغ ترمینال رفت، هنوز برای بعضی کاربران بازدارنده است. توزیع‌های مدرن لینوکس این فاصله را بسیار کمتر کرده‌اند. با انتخاب توزیع مناسب، محیط دسکتاپ می‌تواند بسیار شبیه تجربه‌ای باشد که کاربر از ویندوز انتظار دارد.

سه توزیع معرفی‌شده در این مقاله منوی برنامه‌ها، نوار وظیفه، سینی سیستم، فایل‌منیجر و بخش تنظیمات آشنا را در اختیار کاربر قرار می‌دهند. تفاوت اصلی در میزان شباهت به ویندوز، سادگی استفاده و مقدار کنترلی است که روی محیط دسکتاپ در اختیار کاربر قرار می‌گیرد.

اگر قصد دارید به لینوکس مهاجرت کنید، احتمالاً در حال مقایسه توزیع‌هایی مانند اوبونتو، فدورا یا مینت هستید و این سوال برایتان پیش آمده که کدام یک انتخاب بهتری است. اما با توجه به بیش از یک دهه تجربه در استفاده از لینوکس و پیشنهاد آن به دیگران، معتقدم این سوال درستی نیست. بهتر است ابتدا محیط های دستاپ گنوم و کی دی پلاسما را با هم مقایسه کنید، ببینید کدام یک با شیوه کاری شما سازگارتر است و سپس هر توزیعی را که بر پایه همان محیط دستاپ ساخته شده انتخاب کنید. با این روش، انتخاب شما عملاً به دو گزینه محدود می‌شود.