برای بسیاری از کاربران، اولین گوشی هوشمند تجربهای متفاوت با دستگاههای امروزی داشته است. در این میان، اندروید و آیفون هرکدام مسیر متفاوتی را برای ارائه یک تجربه کاربری کامل طی کردهاند. برخی کاربران نیز در طول سالها بین این دو پلتفرم جابهجا شدهاند تا نقاط قوت هرکدام را بهتر بشناسند.
یکی از این تجربهها زمانی شکل میگیرد که کاربر پس از چند سال استفاده از آیفون دوباره به اندروید برمیگردد. در چنین شرایطی، بعضی قابلیتهای اندروید که در ابتدا شاید چندان مهم به نظر نرسند، به بخشی جداییناپذیر از استفاده روزمره تبدیل میشوند.
در چنین شرایطی، بازگشت دوباره به آیفون میتواند به معنای از دست دادن برخی امکانات موردعلاقه باشد. از نصب برنامه خارج از فروشگاه رسمی گرفته تا شخصیسازی گسترده و مدیریت فایلها، چهار قابلیت اندروید وجود دارند که میتوانند بازگشت به آیفون را برای بعضی کاربران شبیه یک پسرفت کنند.
نصب برنامه در اندروید بدون محدودیتهای اپل
سایدلود برنامهها آزادی عمل بیشتری میدهد
یکی از مهمترین مزایای اندروید برای کاربرانی که به آزادی عمل اهمیت میدهند، امکان نصب برنامه از منابعی خارج از فروشگاه رسمی است. این فرایند که با عنوان سایدلود شناخته میشود، اجازه میدهد فایل نصب برنامه اندرویدی از یک منبع دیگر دریافت و روی گوشی نصب شود.
البته این موضوع به معنای بهتر بودن Google Play Store نسبت به App Store نیست. فروشگاه رسمی گوگل نیز مزایای مهمی در زمینه امنیت و بررسی برنامهها دارد و برای بیشتر کاربران، همچنان سادهترین محل برای دریافت برنامه محسوب میشود. با این حال، اندروید در کنار فروشگاه رسمی، امکان استفاده از منابع دیگری مانند F-Droid را نیز فراهم میکند. این انعطاف برای کاربرانی که به برنامههای متنباز یا ابزارهای خاص علاقه دارند، اهمیت زیادی دارد.
در نسخههای جدید اندروید، نصب برنامه از منابع ناشناس همچنان تحت کنترل سیستمعامل قرار دارد و کاربر باید مجوز مربوط به منبع موردنظر را فعال کند. بنابراین سایدلود به معنای حذف کامل سازوکارهای امنیتی نیست و اندروید همچنان تلاش میکند کاربر را از نصب برنامههای ناشناس آگاه کند.
این آزادی همچنین امکان استفاده از برنامههایی را فراهم میکند که ممکن است در فروشگاه رسمی در دسترس نباشند. برنامههای کاربردی با تمرکز بر حریم خصوصی، لانچرهای متفاوت، ابزارهای مدیریت دستگاه و برخی برنامههای متنباز نمونههایی از این موارد هستند.
برای کاربری که به چنین سطحی از آزادی عادت کرده است، بازگشت به اکوسیستمی که محدودیت بیشتری در نصب نرمافزار دارد، میتواند آزاردهنده باشد. به همین دلیل، امکان نصب برنامه از منابع مختلف یکی از قابلیتهایی است که پس از مدتی استفاده از اندروید، ارزش بیشتری پیدا میکند.
شخصی سازی صفحه اصلی اندروید بسیار گسترده تر از آیفون است
آیکونها، ویجتها و لانچر را میتوان مطابق سلیقه تغییر داد
صفحه اصلی گوشی یکی از بخشهایی است که تفاوت رویکرد اندروید و iOS در آن بهخوبی دیده میشود. اندروید به کاربر اجازه میدهد ظاهر و نحوه چیدمان صفحه اصلی را تا حد زیادی مطابق سلیقه خود تغییر دهد.
تغییر بسته آیکون، جابهجایی ویجتها، تغییر اندازه برخی عناصر، انتخاب تصویر زمینه و استفاده از لانچرهای مختلف تنها بخشی از امکانات موجود هستند. در بعضی گوشیها حتی میتوان رفتارها و انیمیشنهای رابط کاربری را نیز شخصیسازی کرد. در مقابل، اپل نیز در نسخههای جدید iOS گزینههای بیشتری برای شخصیسازی صفحه اصلی ارائه کرده است و اکنون امکان تغییر ظاهر و اندازه آیکونها و رنگ آنها وجود دارد.
با این حال، تفاوت اصلی همچنان در میزان آزادی عمل دیده میشود. در اندروید میتوان لانچر پیشفرض را با گزینه دیگری جایگزین کرد و حتی تجربهای کاملاً متفاوت از صفحه اصلی ساخت. برای نمونه، لانچرهای مبتنی بر جستوجو میتوانند به جای نمایش تعداد زیادی آیکون، پیدا کردن برنامهها را از طریق جستوجو در اولویت قرار دهند.
این انعطاف فقط به صفحه اصلی محدود نیست. صفحهکلید، مرورگر پیشفرض، برنامههای مدیریت فایل و بسیاری از بخشهای دیگر را نیز میتوان در اندروید با گزینههای جایگزین تغییر داد. همین موضوع باعث میشود دو گوشی اندرویدی حتی با سختافزار مشابه، تجربه کاربری کاملاً متفاوتی داشته باشند.
البته iOS نیز در سالهای اخیر فاصله خود را در زمینه شخصیسازی کمتر کرده است. با این حال، کاربری که سالها از امکانات گسترده اندروید استفاده کرده باشد، ممکن است همچنان آزادی عمل این پلتفرم را ترجیح دهد.
مدیریت اعلان ها و چندوظیفگی در اندروید کاربردی تر است
کانال های اعلان و اجرای هم زمان چند برنامه
سیستم اعلان اندروید همیشه بینقص نیست، اما یکی از نقاط قوت آن امکان کنترل جزئیتر اعلانها است. از Android 8.0 به بعد، برنامهها میتوانند اعلانها را در کانالهای مختلف قرار دهند و کاربر میتواند رفتار هر کانال را به شکل جداگانه مدیریت کند.
برای نمونه، ممکن است یک برنامه هم اعلانهای تبلیغاتی داشته باشد و هم اعلانهای مربوط به حساب کاربری. در چنین شرایطی میتوان کانالهای غیرضروری را غیرفعال کرد و تنها اعلانهای مهم را نگه داشت. این سطح از کنترل باعث میشود لازم نباشد اعلانهای یک برنامه را به طور کامل مسدود کنید.
چندوظیفگی نیز یکی دیگر از بخشهایی است که اندروید میتواند تجربه متفاوتی ارائه دهد. قابلیتهایی مانند اجرای دو برنامه در حالت تقسیم صفحه و استفاده از پنجرههای شناور، انجام همزمان چند کار را روی گوشیهای سازگار سادهتر میکنند. گوگل همچنین قابلیت پنجرههای دسکتاپی را برای برخی دستگاههای دارای نمایشگر بزرگ ارائه کرده است که امکان اجرای چند برنامه در پنجرههای جداگانه و تغییر اندازه آنها را فراهم میکند.
این قابلیتها بهخصوص روی گوشیهای تاشو و دستگاههایی با نمایشگر بزرگتر کاربرد بیشتری دارند. برای نمونه، میتوان یک ویدیو را در کنار مرورگر اجرا کرد یا هنگام نوشتن یک متن، اطلاعات موردنیاز را از برنامه دیگری مشاهده کرد.
یکی دیگر از مزایای اکوسیستم اندروید این است که کاربر در بسیاری از موارد میتواند با استفاده از برنامههای شخص ثالث، رفتار اعلانها را نیز بیشتر شخصیسازی کند. بنابراین اگر امکانات داخلی سیستمعامل کافی نباشد، امکان استفاده از ابزارهای تخصصیتر وجود دارد.
در مجموع، ترکیب کنترل دقیق اعلانها با امکانات چندوظیفگی باعث میشود اندروید برای کاربرانی که گوشی را بیشتر به عنوان ابزار بهرهوری استفاده میکنند، جذاب باشد.
دسترسی مستقیم به فایل های گوشی یکی از بزرگ ترین مزایای اندروید است
انتقال فایل با USB C ساده و مستقیم انجام می شود
دسترسی به فایلهای ذخیرهشده روی گوشی یکی دیگر از تفاوتهایی است که پس از استفاده طولانیمدت میتواند اهمیت زیادی پیدا کند. اندروید ساختار نسبتاً بازتری برای مدیریت فایلها دارد و برنامههای مدیریت فایل میتوانند امکان مشاهده، انتقال، کپی و حذف فایلها را در اختیار کاربر قرار دهند. گوگل نیز در راهنمای رسمی اندروید توضیح میدهد که فایلها را میتوان از طریق برنامه Files پیدا و مدیریت کرد.
این موضوع هنگام انتقال فایل بین گوشی و کامپیوتر اهمیت بیشتری پیدا میکند. در دستگاههای سازگار، کافی است گوشی با کابل USB C به کامپیوتر متصل شود و گزینه File Transfer انتخاب شود تا امکان انتقال فایلها از طریق پنجره مدیریت فایل کامپیوتر فراهم شود.
این روش بهخصوص زمانی کاربردی است که کاربر بخواهد فایلهای حجیم مانند ویدیوها یا پوشههای متعدد را جابهجا کند. در چنین شرایطی، انتقال مستقیم از طریق کابل میتواند بسیار سادهتر از روشهایی باشد که به فضای ابری یا سرویسهای واسطه وابسته هستند.
اندروید حتی امکان مدیریت حافظههای USB خارجی را نیز فراهم میکند. در دستگاههای سازگار، میتوان یک حافظه USB را به گوشی متصل کرد و از طریق برنامه مدیریت فایل به محتوای آن دسترسی داشت. فایلها را میتوان کپی، جابهجا، حذف یا تغییرنام داد.
البته این موضوع به معنای نبود محدودیت در اندروید نیست. دسترسی برنامهها به برخی مسیرهای سیستمی و فایلهای حساس همچنان محدود شده است و تفاوتهایی میان نسخههای مختلف اندروید و رابطهای کاربری سازندگان وجود دارد. با این حال، برای مدیریت فایلهای شخصی، اندروید معمولاً آزادی عمل بیشتری در اختیار کاربر قرار میدهد.
به همین دلیل، کاربری که به انتقال مستقیم فایلها، استفاده از مدیر فایلهای مختلف و اتصال حافظههای خارجی عادت کرده باشد، ممکن است بازگشت به یک سیستم محدودتر را چندان خوشایند نداند.
اندروید در همه چیز برنده نیست
این مقایسه قرار نیست ثابت کند که اندروید در تمام زمینهها از آیفون بهتر است. هر دو پلتفرم نقاط قوت و ضعف خود را دارند و انتخاب میان آنها تا حد زیادی به نوع استفاده کاربر بستگی دارد.
آیفون همچنان در بخشهایی مانند هماهنگی میان محصولات اپل، بهروزرسانی منظم سیستمعامل، ارزش فروش مجدد و یکپارچگی قابلیتهایی مانند AirDrop و Handoff مزایای قابلتوجهی دارد. در مقابل، اندروید برای کاربری که آزادی عمل، شخصیسازی، مدیریت فایل و امکانات چندوظیفگی را در اولویت قرار میدهد، میتواند انتخاب جذابتری باشد.
در نهایت، مسئله بیشتر به عادتهای کاربر مربوط میشود. قابلیتهایی که در نگاه اول جزئی به نظر میرسند، ممکن است بعد از چند سال به بخش مهمی از تجربه روزمره تبدیل شوند. برای بعضی کاربران، سایدلود برنامهها، شخصیسازی عمیق، مدیریت پیشرفته اعلانها، چندوظیفگی و دسترسی ساده به فایلها دقیقاً از همین دسته قابلیتها هستند.
به همین دلیل، حتی اگر آیفون در بعضی زمینهها تجربهای روانتر و یکپارچهتر ارائه دهد، کاربری که به آزادی عمل اندروید عادت کرده است ممکن است هنگام بازگشت به iOS احساس کند بخشی از امکانات موردنیازش را از دست داده است.
اینتوتک