در بسیاری از مادربوردهای امروزی، کانکتورهایی وجود دارند که شاید در نگاه اول کاملاً قدیمی به نظر برسند. یکی از همین موارد، هدر سریال یا COM است که معمولاً روی مادربوردهای معمولی به شکل یک کانکتور داخلی دیده می‌شود و برخلاف گذشته، دیگر لزوماً روی پنل پشتی قرار ندارد.

با وجود اینکه USB تقریباً تمام کاربردهای عمومی پورت سریال را گرفته است، هدر COM هنوز در بعضی مادربوردها استفاده می‌شود. این رابط برای تجهیزات قدیمی، تجهیزات صنعتی، میکروکنترلرها و حتی عیب‌یابی برخی تجهیزات شبکه کاربرد دارد. البته وجود آن به مدل مادربورد بستگی دارد و شکل و چیدمان پایه‌های آن نیز ممکن است بین مدل‌ها متفاوت باشد.

Android Auto امکان نمایش و استفاده از قابلیت‌هایی مانند مسیریابی، تماس و پخش موسیقی را روی نمایشگر خودرو فراهم می‌کند. اگر خودرو و گوشی از اتصال بی‌سیم پشتیبانی کنند، برای استفاده روزمره دیگر نیازی نیست هر بار کابل USB را به گوشی وصل کنید. برای اتصال بی‌سیم، سازگاری خودرو و گوشی اهمیت دارد و در حالت معمول گوشی باید از Android 11 یا نسخه‌های جدیدتر و وای‌فای ۵ گیگاهرتز پشتیبانی کند.

نکته مهم این است که صرفاً روشن بودن Bluetooth به معنی اجرای بی‌سیم Android Auto نیست. در اولین اتصال، Bluetooth برای جفت‌سازی استفاده می‌شود و Android Auto برای برقراری ارتباط بی‌سیم به Wi-Fi نیز نیاز دارد. گوگل توصیه می‌کند هنگام راه‌اندازی اولیه، Bluetooth و Wi-Fi و سرویس مکان‌یابی گوشی روشن باشند.

پورت USB-C از نظر ظاهری تقریباً همیشه یکسان است اما قابلیت‌های آن می‌تواند تفاوت زیادی داشته باشد. یک پورت ممکن است فقط برای انتقال داده با سرعت USB 2.0 ساخته شده باشد و پورت دیگری بتواند هم‌زمان داده را با سرعت بالا منتقل کند و تصویر را به مانیتور بفرستد و لپ‌تاپ را نیز شارژ کند. به همین دلیل علامت‌های کوچک کنار پورت اهمیت زیادی دارند.

البته نباید فقط به شکل USB-C یا حتی رنگ پورت اعتماد کرد. USB-IF برای نسل‌های مختلف USB نام‌گذاری و لوگوهای مشخصی تعریف کرده است اما سازندگان دستگاه‌ها همیشه همه اطلاعات را روی بدنه چاپ نمی‌کنند. به همین دلیل برای تشخیص دقیق قابلیت‌های یک پورت در بسیاری از مواقع باید مشخصات فنی دستگاه را نیز بررسی کرد.

پورت‌های USB یکی از کاربردی‌ترین بخش‌های هر کامپیوتر هستند و برای اتصال طیف گسترده‌ای از تجهیزات از کیبورد و موس گرفته تا حافظه‌های جانبی و گوشی‌های هوشمند استفاده می‌شوند. همین انعطاف‌پذیری گاهی باعث می‌شود تصور کنیم هر وسیله‌ای که فیش USB داشته باشد، بدون هیچ نگرانی قابل اتصال به کامپیوتر است.

اما چنین تصوری کاملاً درست نیست. پورت USB علاوه بر انتقال داده، برق نیز در اختیار دستگاه متصل قرار می‌دهد و به همین دلیل یک وسیله معیوب، کابل نامناسب یا سخت افزار ناشناخته می‌تواند مشکل‌ساز شود. استاندارد USB نیز برای مقابله با شرایطی مانند جریان بیش از حد، سازوکارهای محافظتی در نظر گرفته است، اما این حفاظت به معنای مصون ماندن کامل کامپیوتر در برابر هر وسیله خطرناکی نیست.

در ادامه‌ی این مقاله از اینتوتک، ۷ موردی را بررسی می‌کنیم که بهتر است هرگز به پورت USB کامپیوتر اصلی خود وصل نکنید.

روی لپ تاپ و روی مادربورد در سمت پشت کیس و همین‌طور جلوی کیس کامپیوتر، تعدادی پورت USB موجود است که شاید هم‌نوع نباشند و سرعت متفاوتی داشته باشند. برای حداکثر شدن سرعت ارتباط با وسایل جانبی سریع نظیر SSD اکسترنال و هارد اکسترنال و فلش درایو USB، استفاده از پورت کندتر و قدیمی USB 2 ایده‌ی خوبی نیست. سرعت USB 2 به مراتب کمتر از USB 3.0 و انواع جدیدتر است.

در این مقاله به این سوال پاسخ می‌دهیم که چطور سریع‌ترین پورت USB کامپیوتر و لپ تاپ را بین انواع پورت USB شناسایی کنیم. با ما باشید.