کابل USB-C برخلاف ظاهر ساده‌اش همیشه فقط از چند رشته سیم مسی تشکیل نشده است. بعضی از کابل‌های پیشرفته، تراشه‌های الکترونیکی و حتی فریمور دارند؛ یعنی نرم‌افزار سطح پایینی که عملکرد قطعات داخلی کابل را کنترل می‌کند. جالب اینکه در برخی مدل‌ها، آپدیت فریمور کابل USB-C می‌تواند مشکلات اتصال را برطرف کند یا قابلیت‌های جدیدی برای انتقال تصویر فعال کند.

البته این ویژگی شامل تمام کابل‌ها نمی‌شود. بیشتر کابل‌های معمولی شارژ و انتقال داده نیازی به آپدیت ندارند و تنها برخی کابل‌های اکتیو، کابل‌های پیشرفته USB4 و مبدل‌های USB-C به HDMI از چنین قابلیتی پشتیبانی می‌کنند.

پورت USB-C از نظر ظاهری تقریباً همیشه یکسان است اما قابلیت‌های آن می‌تواند تفاوت زیادی داشته باشد. یک پورت ممکن است فقط برای انتقال داده با سرعت USB 2.0 ساخته شده باشد و پورت دیگری بتواند هم‌زمان داده را با سرعت بالا منتقل کند و تصویر را به مانیتور بفرستد و لپ‌تاپ را نیز شارژ کند. به همین دلیل علامت‌های کوچک کنار پورت اهمیت زیادی دارند.

البته نباید فقط به شکل USB-C یا حتی رنگ پورت اعتماد کرد. USB-IF برای نسل‌های مختلف USB نام‌گذاری و لوگوهای مشخصی تعریف کرده است اما سازندگان دستگاه‌ها همیشه همه اطلاعات را روی بدنه چاپ نمی‌کنند. به همین دلیل برای تشخیص دقیق قابلیت‌های یک پورت در بسیاری از مواقع باید مشخصات فنی دستگاه را نیز بررسی کرد.