اینتوتک

اینتوتک دری رو به دنیای تکنولوژی

انویدیا

استریم بازی‌های پلی‌استیشن 4 روی کامپیوتر با PS4 Remote Play

با قابلیت Remote Play می‌توان بازی‌های پلی‌استیشن 4 را توسط کنسول اجرا و آن را روی کامپیوتر ویندوزی و یا مک‌های اپل استریم کرد. استریم از طریق اینترنت و همین‌طور شبکه‌ی خانگی امکان‌پذیر است و لذا از این پس لزوماً نباید کنار کنسول بازی خود بنشینیم و از بازی‌ها لذت ببریم. در ادامه با روش استریم، مشکلات و توضیحات بیشتر در مورد ریموت پلی PS4 در خدمت گیمرهای کنسولی هستیم.

بله، پلی‌استیشن 4 سونی با ارتقای فرم‌ور یعنی نصب نسخه‌ی 3.50، می‌تواند بازی‌ها را روی کامپیوترهای ویندوزی و مک‌های اپل، استریم کند. اسم این ویژگی همان‌طور که اشاره شد، Remote Play به معنی بازی از راه دور است. در حقیقت شما نزدیک کنسول خود نیستید و توسط یک کامپیوتر که ممکن است کیلومترها دورتر باشد، بازی اجرا شده توسط کنسول پلی‌استیشن 4 را اجرا می‌کند.

شاید تصور کنید که ریموت پلی یک پدیده‌ی انقلابی و جدید است اما در حقیقت استریم بازی قبلاً از پلی‌استیشن 4 به گوشی‌های اندرویدی و البته محصولات سونی امکان‌پذیر شده بود. به علاوه می‌توان بازی‌های اکس‌باکس وان را به کامپیوترهای ویندوزی استریم کرد و نیازی به اینترنت سریع نیست. در مورد محصولات گیمینگ انویدیا هم با یا بدون اینترنت می‌توان بازی را استریم کرد.

مقایسه عملکرد GeForce 940MX مجهز به حافظه‌ی DDR3 با GeForce 940M

پردازنده‌ی گرافیکی رده‌پایین انویدیا GeForce 940MX با حافظه‌ی DDR3 و یا GDDR5 به لپ‌تاپ‌ها قدم می‌گذارد. پهنای باند نوع GDDR5 دو برابر است و طبعاً در بازی‌های سنگین و رزولوشن‌های بالا، عملکردی را چند درصد بهتر می‌کند اما گونه‌ی دیگر که مبتنی بر DDR3 است، چه قدر با GeForce 940M که چند ماهی است معرفی شده و در لپ‌تاپ‌های گیمینگ رده‌پایین به کار می‌رود، متفاوت است؟ نوت‌بوک‌چک نمونه‌ای از لپ‌تاپ MSI CX72 را برای پاسخ به سوالی که طرح شد، در اختیار دارد. این لپ‌تاپ جدید گونه‌ی ارزان‌تر سری GE72 است و محصولی میان‌رده به حساب می‌آید. کیبورد استیل‌سریز و صدای Dynaudio و رنگ قرمز در آن وجود ندارد و ههه چیز در حد معمول است. پنل نمایشگر هم به جای IPS که گران‌تر است، TN است. البته شاید در محصول نهایی برخی مشخصه‌های فعلی تغییر کند.

آشنایی با Tessellation (تسلیشن) و نگاشت جابجایی (Displacement Mapping) برای بهبود گرافیک بازی‌ها

تسلیشن به معنی تقسیم مثلث‌های مش در گرافیک سه‌بعدی به مثلث‌های بیشتر گفته می‌شود. در ادامه معمولاً با استفاده از نگاشت جابجایی، تکه‌هایی از سطح با توجه به رنگ و بافت برآمده می‌شود. با Tessellation و Displacement Mapping می‌توان سطوح صاف را به سطوح ناهموار و واقعی تبدیل کرد، بدون آنکه مش بسیار پیچیده و سنگین شود و سرعت اجرای بازی را کاهش دهد. در ادامه به مفهوم تسلیشن و نگاشت عمودی و Displacement Mapping یا نگاشت جابجایی می‌پردازیم.

گیگافلاپس (GFLOPS) چیست؟ آشنایی با FP32 و FP64 و اکستنشن‌های SSE و AVX و FMA پردازنده‌های x86 اینتل و AMD

گیگافلاپس به معنی قدرت خام پردازش اعشاری است و معمولاً قدرت خام پردازنده یا کارت گرافیک برای انجام محاسبات اعشاری 32 بیتی (به اختصار FP32) را توصیف می‌کند. FP64 در محاسبات دقیق‌تر کاربرد دارد. در ادامه به مفهوم گیگافلاپس، FP32 و FP64 و اکستنشن‌های برداری که در پردازنده‌های اینتل و AMD وجود دارد و با نام SSE و AVX و FMA شناخته می‌شود، می‌پردازیم.

گیگافلاپس چیست؟ آشنایی با تفاوت FP32 و FP64

فلاپس مخفف Floating Point Operations Per Second و به معنی تعداد اعمال محاسبه‌ی اعشاری در ثانیه است و در حقیقت واحدی استاندارد برای بیان قدرت پردازشی است. گیگافلاپس (یک میلیارد عمل اعشاری در ثانیه) و ترافلاپس (یک بیلیون یا 10 به توان 12 عمل اعشاری در یک ثانیه) در بیان قدرت پردازشی پردازنده‌های امروزی، به کار می‌رود. محاسبه‌ی صحیح یا اینتیجر به این معنی است که اعداد بخش اعشاری ندارند و یا دقت زیادی لازم نیست. 16 بیت برای هر عدد (معادل 2 بایت) به کار می‌رود. اعداد اعشاری یا در واقع اعداد دارای بخش اعشاری (Floating Point)، می‌توانند دقت واحد (32 بیت یا 4 بایت برای هر عدد) و یا دقت مضاعف یا دو برابر یا double precision که معمولاً به آن دابل می‌گویند (برای هر عدد 64 بیت) داشته باشند. بنابراین محاسبه‌ی اعشاری می‌تواند به صورت 32 بیتی یا 64 بیتی باشد و البته حالت 16 بیتی هم در گوشی‌ها و پردازش اعشاری سبک‌تر، کاربرد دارد. در اینتوتک به سه حالت اشاره شده به اختصار FP32 و FP64 و FP16 می‌گوییم. گیگافلاپس بدون ذکر دقت محاسبه، به معنی FP32 است.

با روش فشرده‌سازی ویدیو در HEVC یا H.265 و تفاوت‌های آن با H.264 یا AVC آشنا شوید

استاندارد HEVC یا همان H.265 برای فشرده‌سازی ویدیوها در سال‌های آتی متداول می‌شود. در حال حاضر اینکدر رایگان x265 از نظر سرعت و کیفیت به خوبی به x264 نزدیک شده و حتی بهینه‌تر از آن است. در ادامه با کدک HEVC یا H.265، مقایسه‌ی الگوریتم‌های فشرده‌سازی و تفاوت‌های H.265 با H.264، روش‌های دیکد سخت‌افزاری و ... می‌پردازیم.

مقدمه

قبلاً در دانش‌نامه‌ی اینتوتک فرآیند اینکد یا اصطلاحاً فشرده‌سازی ویدیو و دیکد و سپس رندر کردن یا اصطلاحاً پخش ویدیو را توضیح دادیم.

استاندارد H.264 یا AVC و تعداد زیادی اینکدر و دیکدر مبتنی بر آن:

برای اینکد کردن ویدیو، استانداردهای خاصی تصویب شده و چندین اینکدر و دیکدر نرم‌افزاری و سخت‌افزاری مبتنی از هر یک از استانداردهای فشرده‌سازی و پخش ویدیو، معرفی شده‌اند. به عنوان مثال استاندارد متداول در سال‌های اخیر H.264 است که تقریباً هم‌معنی استاندارد AVC است. اینکدرهای x264 و MainConcept و اینکدرهای سخت‌افزاری مبتنی بر قدرت موتور مالتی‌مدیا در پردازنده‌های اینتل، انویدیا و ای‌ام‌دی و همین‌طور کارت‌های اینکد سخت‌افزاری ویدیو همگی از مشخصات H.264 تبعیت می‌کنند. بنابراین پخش ویدیو و طراحی نرم‌افزار برای پخش ویدیو در کامپیوتر، تلویزیون هوشمند، گوشی، تبلت و پلیرهای مالتی‌مدیا، ساده شده است.

آشنایی با گرافیک مجتمع اینتل، قدرت پردازشی و ویژگی‌های آن

در این مقاله به بررسی پردازنده‌ی گرافیکی مجتمع در CPUهای اینتل، قدرت پردازشی مدل‌های مختلف و ویژگی‌هایی مثل کوئیک سینک و مجازی‌سازی گرافیکی می‌پردازیم. HD Graphics و Iris پردازنده‌های Core و پنتیوم و سلرون، موضوع اصلی این مطلب است.

پردازنده‌های اینتل برخلاف محصولات AMD، دارای پردازنده‌ی گرافیکی مجتمع یا به اختصار iGPU هستند. AMD برای پردازنده‌هایی که در کنار خود پردازنده‌ی گرافیکی مجتمع دارند، نام APU را انتخاب کرده است و لذا CPU و APU در مقال AMD، مفهومی متفاوت دارد اما اینتل به تمام پردازنده‌های با یا بدون گرافیک مجتمع، CPU می‌گوید.

آخرین مطالب سیاره‌ی آی‌تی
آخرین مطالب گردونک
آخرین مطالب زاگرس رباتیک
آخرین مطالب سلامت‌زیستی

تبلیغات متنی

سیاره‌ی آی‌تی