لینوکس یکی از معدود سیستم‌عامل‌هایی است که بسیاری از ابزارهای قدیمی آن همچنان روی سیستم‌های جدید قابل اجرا هستند. همین موضوع باعث می‌شود بعضی کاربران سال‌ها از دستورهایی استفاده کنند که دیگر بهترین انتخاب برای انجام همان کار نیستند. برخی از این ابزارها عملاً منسوخ شده‌اند، بعضی دیگر فقط نگهداری محدودی دارند و در مواردی نیز جایگزین‌های مدرن‌تر امکانات بیشتری ارائه می‌کنند.

البته «قدیمی» یا حتی «منسوخ» بودن یک دستور به این معنا نیست که باید فوراً آن را از تمام اسکریپت‌ها و سیستم‌ها حذف کنید. بعضی ابزارها هنوز برای سازگاری با سیستم‌های قدیمی کاربرد دارند. با این حال، اگر در حال یادگیری لینوکس هستید یا می‌خواهید روش‌های مدرن مدیریت سیستم را یاد بگیرید، بهتر است از ابتدا با جایگزین‌های جدیدتر آشنا شوید.

در این مقاله هفت دستور و ابزار رایج را بررسی می‌کنیم که در بسیاری از سناریوها بهتر است جای خود را به گزینه‌های جدیدتر بدهند. در بعضی موارد نیز وضعیت این ابزارها را دقیق‌تر بررسی می‌کنیم، چون همه آن‌ها از نظر فنی به یک اندازه «منسوخ» نیستند.

اگر از ویندوز خسته شده‌اید و به فکر مهاجرت به لینوکس هستید، احتمالاً بین تعریف‌هایی که از این سیستم‌عامل می‌شنوید و مشکلاتی که کاربران درباره آن مطرح می‌کنند، مردد مانده‌اید. تجربه استفاده از هر دو سیستم‌عامل طی سال‌های طولانی نشان می‌دهد که مهاجرت به لینوکس نه آن‌قدر ترسناک است که بعضی‌ها می‌گویند و نه آن‌قدر بی‌دردسر که گاهی در تبلیغات به نظر می‌رسد.

در واقع، به‌نظر می‌رسد هر کاربر علاقه‌مند به فناوری و شخصی‌سازی حداقل یک بار باید لینوکس را امتحان کند. آزادی عمل، تنوع توزیع‌ها و امکان تغییر بخش‌های مختلف سیستم‌عامل از جذاب‌ترین ویژگی‌های آن هستند. با این حال، هیجان اولیه درباره لینوکس گاهی موانعی را پنهان می‌کند که می‌توانند تجربه کاربران تازه‌وارد را خراب کنند؛ تا جایی که بعضی افراد پس از یک تجربه ناموفق دیگر سراغ لینوکس نمی‌روند.

هدف این مطلب اینتوتک ترساندن شما نیست؛ بلکه می‌خواهد تصویری واقع‌بینانه از مهاجرت از ویندوز به لینوکس ارائه کند تا پیش از انجام این تغییر، بدانید دقیقاً چه چیزی در انتظارتان است.