اپل در رویداد ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ از نسل جدید تراشه پرچم‌دار خود با نام A20 Pro رونمایی کرد؛ تراشه‌ای که قرار است در گوشی‌های آیفون ۱۸ پرو و آیفون ۱۸ پرو مکس و همچنین نخستین آیفون تاشوی این شرکت یعنی iPhone Duo استفاده شود. مهم‌ترین ویژگی A20 Pro، استفاده از فناوری ساخت ۲ نانومتری است که آن را به نخستین تراشه ۲ نانومتری اپل برای آیفون تبدیل می‌کند. اپل می‌گوید این تراشه علاوه بر افزایش قدرت پردازشی، برای اجرای مدل‌های هوش مصنوعی روی دستگاه و حفظ عملکرد بالا در استفاده‌های طولانی نیز طراحی شده است.

A20 Pro تنها قطعه جدید در این نسل نیست. اپل در کنار آن از مودم سلولار C2 و تراشه ارتباطی N1 نیز استفاده کرده است تا بخش مهمی از فناوری ارتباطی آیفون‌های جدید را به طراحی داخلی خود منتقل کند. در همین حال، آیفون Duo با ترکیب A20 Pro و یک سیستم خنک‌کننده پیشرفته تلاش می‌کند توان پردازشی بالای یک گوشی تاشو را برای بازی و اجرای هم‌زمان چند برنامه حفظ کند.

ویندوز ۱۱ با وجود امکانات متعدد، روی بعضی کامپیوترها می‌تواند بیش از حد سنگین و کند احساس شود. مصرف رم توسط سرویس‌ها و برنامه‌های پس‌زمینه، اجرای برنامه‌ها هنگام راه‌اندازی، جلوه‌های بصری و فعالیت‌های مختلف سیستم‌عامل همگی می‌توانند روی سرعت و پاسخ‌گویی سیستم تأثیر بگذارند.

خبر خوب این است که برای سریع‌تر کردن ویندوز ۱۱ همیشه لازم نیست رم بیشتری بخرید، SSD را تعویض کنید یا سراغ اورکلاک پردازنده بروید. مایکروسافت نیز در راهنمای رسمی خود چند روش برای بهبود عملکرد ویندوز پیشنهاد کرده است؛ از غیرفعال کردن برنامه‌های غیرضروری هنگام راه‌اندازی گرفته تا تنظیم جلوه‌های بصری و انتخاب حالت Best performance.

در ادامه ۶ روش کاربردی بررسی می‌شود که می‌توانند بدون تغییر سخت‌افزار، ویندوز ۱۱ را روی کامپیوترهای قدیمی‌تر یا سیستم‌هایی با منابع محدود، سریع‌تر و پاسخ‌گوتر کنند. البته میزان تأثیر هر روش به سخت‌افزار، تعداد برنامه‌های نصب‌شده و نحوه استفاده از سیستم بستگی دارد.

وب‌گردی در سال‌های اخیر برای بسیاری از کاربران به تجربه‌ای شلوغ و آزاردهنده تبدیل شده است. پنجره‌های مربوط به کوکی‌ها و حریم خصوصی، تبلیغات بزرگ، ویدیوهای خودکار، درخواست ثبت‌نام در خبرنامه، اعلان‌های مختلف و پنجره‌های ورود به حساب کاربری می‌توانند بخش زیادی از صفحه را اشغال کنند و تمرکز کاربر را از محتوای اصلی بگیرند.

اپل برای مقابله با بخشی از این مشکل، قابلیت Hide Distracting Items را در سافاری ارائه کرده است. این قابلیت که در راهنمای اپل با نام Distraction Control نیز شناخته می‌شود، به کاربر اجازه می‌دهد بعضی از عناصر مزاحم یک صفحه وب را انتخاب و پنهان کند. این قابلیت در مک با macOS Sequoia و نسخه‌های جدیدتر و در آیفون و آیپد با iOS 18 و iPadOS 18 یا نسخه‌های جدیدتر در دسترس است.

اگر کارت گرافیک RTX 20، RTX 30 یا RTX 40 دارید و می‌خواهید DLSS 5 و قابلیت Neural Rendering را روی یک بازی سازگار امتحان کنید، این کار با ابزار غیررسمی OptiScaler + DLSSNR امکان‌پذیر است. روند نصب برخلاف چیزی که شاید در نگاه اول به نظر برسد، چندان پیچیده نیست و در بیشتر موارد فقط باید فایل‌ها را در پوشه درست بازی قرار دهید، یک فایل Setup را اجرا کنید و در نهایت Neural Rendering را از داخل بازی فعال کنید.

این روش برای کاربران مبتدی نوشته شده و تلاش می‌کنیم فقط مراحلی را توضیح دهیم که واقعاً برای اجرای DLSS 5 لازم هستند. همچنین بیشتر تصاویر آموزشی این مقاله از راهنمای تصویری DLSS Mod انتخاب شده‌اند تا مراحل نصب برای کاربران قابل‌فهم‌تر باشد.

نکته مهم: DLSS 5 در این روش به شکل رسمی توسط NVIDIA برای کارت‌های RTX 20 و RTX 30 و RTX 40 ارائه نشده است. OptiScaler یک ابزار جامعه‌محور است و اجرای Neural Rendering از طریق آن ممکن است در بعضی بازی‌ها ناپایدار باشد یا باعث کاهش فریم ریت شود.

لینوکس یکی از معدود سیستم‌عامل‌هایی است که بسیاری از ابزارهای قدیمی آن همچنان روی سیستم‌های جدید قابل اجرا هستند. همین موضوع باعث می‌شود بعضی کاربران سال‌ها از دستورهایی استفاده کنند که دیگر بهترین انتخاب برای انجام همان کار نیستند. برخی از این ابزارها عملاً منسوخ شده‌اند، بعضی دیگر فقط نگهداری محدودی دارند و در مواردی نیز جایگزین‌های مدرن‌تر امکانات بیشتری ارائه می‌کنند.

البته «قدیمی» یا حتی «منسوخ» بودن یک دستور به این معنا نیست که باید فوراً آن را از تمام اسکریپت‌ها و سیستم‌ها حذف کنید. بعضی ابزارها هنوز برای سازگاری با سیستم‌های قدیمی کاربرد دارند. با این حال، اگر در حال یادگیری لینوکس هستید یا می‌خواهید روش‌های مدرن مدیریت سیستم را یاد بگیرید، بهتر است از ابتدا با جایگزین‌های جدیدتر آشنا شوید.

در این مقاله هفت دستور و ابزار رایج را بررسی می‌کنیم که در بسیاری از سناریوها بهتر است جای خود را به گزینه‌های جدیدتر بدهند. در بعضی موارد نیز وضعیت این ابزارها را دقیق‌تر بررسی می‌کنیم، چون همه آن‌ها از نظر فنی به یک اندازه «منسوخ» نیستند.

اگر در رشته‌های ریاضی، فیزیک، مهندسی، علوم کامپیوتر یا سایر حوزه‌های علمی فعالیت می‌کنید، احتمالاً نام نرم‌افزارهایی مانند Mathematica، MATLAB و Maple را بارها دیده‌اید. این برنامه‌ها سال‌هاست برای حل معادلات، محاسبات ماتریسی، مشتق و انتگرال، شبیه‌سازی، تحلیل داده و بسیاری از مسائل پیچیده علمی استفاده می‌شوند.

با این حال، یکی از مشکلات مهم این نرم‌افزارها هزینه لایسنس و محدودیت‌های مربوط به نوع استفاده از آن‌ها است. در مقابل، اکوسیستم Python مجموعه بزرگی از کتابخانه‌های رایگان و متن‌باز را در اختیار کاربر قرار می‌دهد که می‌توانند بخش قابل‌توجهی از قابلیت‌های نرم‌افزارهای تجاری محاسبات ریاضی را پوشش دهند.

ترکیب Python با کتابخانه‌هایی مانند NumPy و SymPy می‌تواند برای بسیاری از دانشجویان و پژوهشگران جایگزینی قدرتمند باشد. اگر هم به دنبال یک محیط کامل‌تر هستید که بسیاری از ابزارهای ریاضی را در یک مجموعه واحد کنار هم قرار دهد، SageMath گزینه بسیار جالبی است. SageMath یک سامانه رایگان و متن‌باز برای ریاضیات است و تعداد زیادی از کتابخانه‌ها و ابزارهای تخصصی ریاضی را در یک محیط یکپارچه ارائه می‌کند.