انتخاب رم در لپ‌تاپ‌های جدید دیگر فقط به ظرفیت و سرعت محدود نمی‌شود. نوع اتصال حافظه نیز روی ضخامت دستگاه، مصرف انرژی، امکان ارتقا و تعمیرپذیری آن تأثیر دارد. در حال حاضر چهار راهکار مهم شامل رم لحیم‌شده، SO-DIMM، CAMM2 و LPCAMM2 در محصولات مختلف دیده می‌شوند.

تفاوت این استانداردها برای خرید لپ‌تاپ اهمیت زیادی دارد؛ چون ممکن است دو لپ‌تاپ با ظرفیت رم یکسان داشته باشید اما یکی امکان ارتقای حافظه در آینده را فراهم کند و دیگری از همان ابتدا غیرقابل ارتقا باشد. CAMM2 و نسخه کم‌مصرف آن یعنی LPCAMM2 نیز با هدف کاهش فضای اشغال‌شده و حفظ قابلیت تعویض حافظه توسعه یافته‌اند.

در ماه‌های اخیر، بسیاری از کاربران برای فرار از بدترین شرایط بحران افزایش قیمت رم، به استفاده از یک ماژول DDR5 روی آورده‌اند. شرکت AMD نیز پیش‌تر به ما گفته بود که این روش به یکی از گزینه‌های مورد توجه سازندگان کامپیوتر تبدیل شده است. این موضوع را می‌توان در ده‌ها کامپیوتر آماده بازار نیز مشاهده کرد؛ مسئله‌ای که هنگام معرفی و پیشنهاد محصولات، به‌ویژه در دوره‌های اوج خرید، همواره سعی کرده‌ایم از آن دوری کنیم. اما پرسش اصلی این است که اگر از یکی از بهترین پردازنده‌های گیمینگ استفاده کنید، به‌کارگیری تنها یک ماژول DDR5 چه میزان از عملکرد بازی را کاهش می‌دهد؟

باور رایج این است که استفاده از یک ماژول، افت عملکرد قابل توجهی ایجاد می‌کند. این تصور از نسل‌های قبلی حافظه DDR سرچشمه می‌گیرد؛ جایی که حذف یکی از ماژول‌ها، پهنای باند حافظه را تقریباً به نصف کاهش می‌داد. این موضوع در DDR5 نیز تا حدی صادق است، اما ساختار این نسل از حافظه پیچیده‌تر از گذشته است و در ادامه به جزئیات آن خواهیم پرداخت.