اگر خودروی نسبتاً جدیدی دارید، احتمالاً روی داشبورد، کنسول وسط و شاید قسمت عقب خودرو برای سرنشینان، پورتهای USB A و پورتهای جدیدتر USB C وجود دارد. این پورتها همهجا دیده میشوند و ظاهراً شارژ کردن گوشی با آنها باید سریع و آسان باشد، درست است؟ خیر.
آیا تاکنون گوشی خود را به مدت یک ساعت به پورت USB خودرو متصل کردهاید و متوجه شدهاید که تقریباً هیچ شارژی دریافت نکرده است؟ شما تنها نیستید. در ادامهی این مقاله از اینتوتک، دلیل این موضوع و راهحل بهتر آن توضیح داده میشود.
پورت USB خودرو برای شارژ طراحی نشده است
این پورت عمدتاً برای انتقال داده است
یک خودروی نسبتاً جدید و مدرن، لااقل ۱ یا ۲ پورت USB C روی داشبورد دارد. در نگاه اول، وجود USB C بهجای پورت قدیمی USB A مزیت به نظر میرسد، اما USB C مشکلات خاص خودش را دارد و دلیلی وجود دارد که پورتهای USB خودرو برای شارژ گوشی چندان کاربردی نیستند.
در یک سفر جادهای، گوشی Samsung Galaxy S25+ با ۵۶ درصد شارژ باتری به پورت USB C خودرو متصل میشود و انتظار میرود مانند شارژر خانگی، باتری آن بهسرعت شارژ شود. اما روی صفحه گوشی پیام «۲ ساعت و ۵۱ دقیقه تا شارژ کامل» نمایش داده میشود. گوشیهای سامسونگ مدتزمان موردنیاز برای شارژ کامل را نشان میدهند و با توجه به اینکه این دستگاه میتواند در حدود ۳۰ دقیقه از صفر به ۵۰ درصد برسد، این تفاوت قابلتوجه است.
این وضعیت برایتان آشناست؟ اگر تاکنون گوشی خود را به پورت USB خودرو متصل کرده باشید، احتمالاً با این مشکل مواجه شدهاید. این پورتها معمولاً بهاندازهای توان ندارند که گوشی را با سرعت مناسبی شارژ کنند، چه رسد به اینکه هنگام استفاده از Google Maps و مسیریابی بتوانند سطح فعلی شارژ باتری را حفظ کنند.
متأسفانه، پورتهای USB داخلی بیشتر خودروها برای شارژ طراحی نشدهاند؛ کاربرد اصلی آنها انتقال داده و اتصال به سیستم سرگرمی و اطلاعات خودرو است. گوشی از طریق این پورتها به CarPlay یا Android Auto متصل میشود، تماسهای بدون دخالت دست برقرار میکند یا برای پخش موسیقی مورد استفاده قرار میگیرد. این پورتها توان مشابه شارژر دیواری خانگی را ارائه نمیدهند.
بیشتر پورتهای USB خودرو برای انتقال داده طراحی شدهاند، نه تأمین توان. در نتیجه، اگر دستگاهی مانند مولتیمتر یا ولتمتر و آمپرسنج USB به آنها متصل شود، مشخص میشود که بسیاری از پورتهای USB خودرو تنها حدود ۰٫۵ آمپر خروجی دارند. این مقدار برای پخش موسیقی و انتقال دادههای Google Maps کافی است، اما تقریباً همینجا کاربرد آن به پایان میرسد. به همین دلیل، وقتی گوشی به مدت یک ساعت به چنین پورتی متصل میشود، معمولاً تنها حدود ۳ تا ۵ درصد شارژ دریافت میکند.
گوشیهای هوشمند ردهبالای امروزی با باتریهای بزرگ خود برای شارژ به جریان بسیار بیشتری از ۰٫۵ آمپر نیاز دارند. در واقع، این مقدار جریان در بسیاری از مواقع تنها برای حفظ سطح فعلی شارژ باتری کافی است. همین دلیل باعث میشود پورت USB A یا USB C روی صندلی راحتی جدیدی که برای اتاق نشیمن خریداری شده نیز چنین عملکرد کندی داشته باشد؛ زیرا جریان کافی ارائه نمیکند.
پورتهای اختصاصی شارژ هم چندان بهتر نیستند
خودروسازان همچنان در این زمینه اشتباه میکنند
ممکن است تصور کنید بسیاری از خودروها یک پورت دوم با قابلیت روشنماندن دائمی دارند که برای شارژ دستگاهها طراحی شده است. برای مثال، در برخی خودروها یکی از پورتهای USB با خاموششدن خودرو قطع میشود، اما پورت دوم همچنان فعال میماند و حتی زمانی که خودرو خاموش است نیز میتواند گوشی را شارژ کند. اتصال گوشی به پورت دوم که روی آن خروجی ۲٫۱ آمپر درج شده، Android Auto را فعال نمیکند؛ زیرا انتقال داده فقط از طریق پورت اول انجام میشود.
متأسفانه، وضعیت این پورت نیز چندان بهتر نیست. بیشتر پورتهای USB ثانویه در خودروها، حتی پورتهای USB C قرارگرفته در قسمت عقب، تنها ۱ آمپر جریان ارائه میدهند. این مقدار همچنان برای شارژکردن گوشی هوشمند با سرعت قابلقبول کافی نیست.
در بسیاری از خودروهای جدید، مشخصات پورتهای USB روی خود پورت یا پوشش آنها درج شده و گاهی خروجی ۲٫۱ آمپر نیز ذکر میشود، اما در بیشتر موارد این پورتها همچنان سرعت پایینی دارند. دلیل آن میتواند ولتاژ پایین باشد یا اینکه پورت، با وجود برخورداری از توان اسمی بالاتر، همچنان اتصال داده را نسبت به شارژ در اولویت قرار میدهد.
برای درک بهتر موضوع، Samsung Galaxy S25 از شارژ سریع ۲۵ واتی پشتیبانی میکند، اما برای استفاده از این قابلیت به شارژری با خروجی ۳ آمپر و فناوری Power Delivery یا PD نیاز دارد. بیشتر شارژرهای دیواری و شارژرهای قابلحمل این مشخصات را ارائه میکنند. Galaxy S25+ و S25 Ultra نیز از شارژ فوقسریع ۴۵ واتی پشتیبانی میکنند، اما برای استفاده از آن به کابل و شارژر ۵ آمپری نیاز است.
اما وضعیت آیفون چگونه است؟ گوشیهایی مانند iPhone 17 از شارژ سریع سیمی تا ۴۰ وات پشتیبانی میکنند، به شرطی که شارژر بتواند ۲۰ ولت با جریان ۲ آمپر یا مثلاً ۱۵ ولت با جریان ۲٫۶۷ آمپر ارائه دهد. مشکل مشخص است، نه؟ پورت USB خودرو در بهترین حالت بهسختی میتواند ۱ آمپر جریان ارائه کند.
بهجای آن از خروجی برق ۱۲ ولتی خودرو استفاده کنید
گوشی را به پورت USB خودرو متصل نکنید و در عوض از خروجی برق کمکی ۱۲ ولتی استفاده کنید. منظور همان پورت گرد ۱۲ ولت DC است که معمولاً زیر داشبورد یا داخل کنسول وسط قرار دارد. این خروجی معمولاً با نام سوکت فندکی ۱۲ ولتی یا فندک خودرو شناخته میشود.
بیشتر خروجیهای ۱۲ ولتی فندکی یا لوازم جانبی خودرو برای جریان ۱۰ تا ۲۰ آمپر طراحی شدهاند و میتوانند بین ۱۲۰ تا ۲۴۰ وات توان ارائه دهند. این مقدار بهمراتب بیشتر از توان قابلارائه توسط پورت USB خودرو است.
یک شارژر سریع اختصاصی خودرو تهیه کنید که از خروجی برق ۱۲ ولتی استفاده میکند. شارژرهایی مانند مدل UGREEN 130W سهپورته میتوانند گزینه مناسبی باشند. هر سه پورت این شارژر بسیار سریعتر از پورت USB داخلی خودرو هستند. حتی پورت USB A در قسمت میانی نیز توان ۲۲٫۵ وات ارائه میدهد که برای شارژ سریع بیشتر دستگاهها کافی است. اگر از یکی از پورتهای USB C استفاده شود، بهخصوص پورت ۱۰۰ واتی پایینی، گوشی میتواند تقریباً با همان سرعت شارژر خانگی شارژ شود؛ زیرا امکان دریافت توان موردنیاز خود را دارد.
پورت USB خودرو را کنار بگذارید و به روش ساده برگردید
یک شارژر سریع مناسب برای شارژ گوشی، تبلت، لپتاپ و دستگاههای دیگر در خودرو کافی است و میتواند این کار را با سرعت بالایی انجام دهد. خلاصه اینکه پورتهای USB خودرو معمولاً کند هستند؛ بنابراین بهتر است از یک شارژر اختصاصی خودرو استفاده شود که به خروجی ۱۲ ولتی یا همان سوکت فندکی متصل میشود.
اینتوتک