تلویزیون هوشمند فقط یک نمایشگر نیست؛ وقتی به اینترنت متصل است می‌تواند اطلاعاتی درباره نحوه استفاده شما از دستگاه و محتوایی که تماشا می‌کنید پردازش کند. یکی از مهم‌ترین فناوری‌های مرتبط با این موضوع ACR یا تشخیص خودکار محتوا است که در برخی تلویزیون‌ها برای شناسایی محتوای در حال پخش و ارائه قابلیت‌هایی مانند پیشنهاد محتوا و تبلیغات شخصی‌سازی‌شده استفاده می‌شود. سامسونگ نیز اعلام کرده ACR در تلویزیون‌هایش اختیاری است و می‌توان آن را از تنظیمات حریم خصوصی غیرفعال کرد.

تلویزیون‌های امروزی از نظر کیفیت تصویر پیشرفت زیادی کرده‌اند، اما باریک شدن بدنه باعث شده فضای بسیار کمی برای بلندگوهای داخلی باقی بماند. به همین دلیل ممکن است یک تلویزیون با تصویر بسیار باکیفیت، صدایی کم‌عمق و محدود داشته باشد.

یکی از راه‌های بهبود صدا استفاده از ساندبار است، اما اگر هدف شما ایجاد صدای استریو واقعی و صحنه صوتی گسترده‌تر باشد، قرار دادن دو بلندگوی جداگانه در دو طرف تلویزیون می‌تواند نتیجه متفاوتی ایجاد کند. در یک سیستم استریو، فاصله فیزیکی بین بلندگوی چپ و راست امکان شکل‌گیری تصویر صوتی گسترده‌تری را فراهم می‌کند.

بعضی تلویزیون‌های هوشمند به دوربین داخلی مجهز هستند و برخی مدل‌ها نیز از دوربین جداگانه‌ای استفاده می‌کنند که به تلویزیون متصل می‌شود. وجود دوربین لزوماً به معنی ضبط دائمی تصویر نیست و کاربرد آن می‌تواند شامل تماس تصویری، تشخیص چهره یا کنترل حرکتی باشد.

با این حال، اگر تلویزیون شما دوربین یا میکروفون دارد، بهتر است علاوه بر قابلیت‌های آن، تنظیمات حریم خصوصی و سرویس‌های جمع‌آوری اطلاعات را نیز بررسی کنید. امکانات و نام گزینه‌ها بسته به مدل و سال ساخت تلویزیون متفاوت است.

بیشتر تلویزیون‌های جدید چند حالت تصویر یا Picture Mode دارند که مجموعه‌ای از تنظیمات مربوط به روشنایی، کنتراست، رنگ، دمای رنگ، وضوح و پردازش حرکتی را هم‌زمان تغییر می‌دهد. به همین دلیل انتخاب حالت تصویر مناسب می‌تواند بدون دستکاری ده‌ها گزینه، ظاهر تصویر را کاملاً تغییر دهد.

نام این حالت‌ها بسته به برند تلویزیون متفاوت است اما معمولاً گزینه‌هایی مانند Standard و Movie یا Cinema و Vivid و Sports و Game دیده می‌شود. در بعضی تلویزیون‌های جدید نیز Filmmaker Mode وجود دارد که پردازش‌های اضافی تصویر را کاهش می‌دهد تا تصویر به چیزی که سازنده محتوا در نظر داشته نزدیک‌تر باشد.

خرید یک ساندبار یا سیستم صوتی سازگار با دالبی اتموس به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که صدای فیلم‌ها واقعاً به‌صورت فراگیر و مبتنی بر اشیا پخش شود. گاهی تلویزیون به‌دلیل یک تنظیم ساده، صدای ورودی را به PCM دوکاناله تبدیل می‌کند و همان سیگنال را از طریق HDMI به ساندبار یا گیرنده صوتی می‌فرستد.

در این حالت ممکن است برنامه استریمینگ همچنان برچسب Dolby Atmos را برای فیلم یا سریال نمایش دهد، اما سیگنالی که در نهایت به سیستم صوتی می‌رسد همان فرمت مورد انتظار نیست. بنابراین ممکن است ساندبار قدرتمندی داشته باشید اما صدای آن بیشتر شبیه یک سیستم استریوی معمولی باشد.

برای جلوگیری از این مشکل باید تنظیمات Digital Audio Output یا گزینه‌های مشابه را بررسی کنید و در صورت پشتیبانی تلویزیون و سیستم صوتی، حالت Pass Through یا حالت خودکار مناسب را انتخاب کنید. سامسونگ نیز توضیح می‌دهد که Pass Through سیگنال صوتی را بدون پردازش اضافی به دستگاه خارجی ارسال می‌کند.