حافظه‌های GDDR5X حاصل پیشرفت مایکرون در بهینه‌سازی GDDR5 هستند و این احتمال مطرح است که انویدیا در برخی کارت گرافیک‌های نسل بعدی با معماری پاسکال، از این نوع حافظه استفاده کند.

AMD قبلاً در Fiji از 4 گیگابایت HBM استفاده کرده و گویا از این پس رده‌اول‌های AMD همگی به جای GDDR5 از تکنولوژی HBM بهره می‌گیرند. باس عریض و پهنای باند عالی و مصرف انرژی کمتر، سه مزیت اصلی HBM نسبت به GDDR5 است.

GDDR5X با سرعت دو برابر و حافظه‌هایی با تراکم دو برابر

شایعه‌ی دیگری که اخیراً مطرح شده این است که انویدیا در برخی کارت گرافیک‌های جدید خود که تراشه‌ای با معماری پاسکال دارند، از حافظه‌ی GDDR5X استفاده می‌کند. کمپانی مایکرون که از پیشتازان عرصه‌ی حافظه و SSD است، چندی پیش اعلام کرد که ماژول‌های 8 گیگابیتی (1 گیگابایت) GDDR5 نیز تولید شده و لذا کارت گرافیک‌ها می‌توانند حافظه‌ی دو برابر داشته باشند و البته بدون استفاده از ماژول‌های بیشتر در دو سمت برد مدار چاپی.

پیشرفت GDDR5 و معرفی GDDR5X

پیشرفت GDDR5 و معرفی GDDR5X

GDDR5X دو برابر سریع‌تر است.

دومین خبر جالبی از پیشرفت‌های مایکرون این است که نوع جدیدی از GDDR5 که GDDR5X نامیده شده با پهنای باند 10 الی 14 گیگابیت بر ثانیه‌ای هم تولید می‌شود. قبلاً پهنای باند ماژول‌های GDDR5 بین 6 تا 8 گیگابیت بر ثانیه بوده و چنین پیشرفت بزرگی، راه را برای استفاده‌ی بیشتر از GDDR5 هموار می‌کند.  البته دو برابر بهتر شدن عملکرد GDDR5 و تراکم آن به این معنی نیست که مزایای HBM از بین رفته است! HBM در کمترین فضای ممکن، بیشترین حافظه را جای می‌دهد و توان مصرفی آن اختلاف 3 برابری دارد. بنابراین در محصولات رده اول استفاده از HBM قطعی خواهد بود.

تصویر زیر دو مزیت اساسی HBM را نشان می‌دهد:

حافظه‌ی HBM یعنی تراکم بیشتر، مصرف انرژی کمتر و پهنای باند بالاتر

حافظه‌ی HBM یعنی تراکم بیشتر، مصرف انرژی کمتر و پهنای باند بالاتر

HBM در کدام محصولات استفاده می‌شود؟

به سال 2008 برگردیم، زمانی که GDDR5 در کارت گرافیک رده اول HD 4870 استفاده شده و تا سال 2009 هم به کارت گرافیک‌های میان‌رده، راه پیدا نکرد! قیمت HBM هم مثل GDDR5 در ابتدا بالاست و استفاده از آن در محصولات میان‌رده، توجیه اقتصادی ندارد. ضمناً کارت گرافیک‌های میان‌رده از نظر پهنای باند با GDDR5 مشکلی ندارند و در حقیقت HBM بیش از نیاز واقعی کارت گرافیک است.

در رزولوشن‌های بالا اغلب کمبود حافظه‌ی گرافیکی حس می‌شود و اگر بنابر ارتقای عملکرد باشد، آنچه نیاز است حافظه‌ی بیشتر است و نه سریع‌تر.

و استفاده از GDDR5X هم با مشکلات خاصی روبروست. به عنوان مثال این تکنولوژی مختص مایکرون است، هاینیکس کره و سامسونگ درصد کثیری از انواع حافظه را تولید می‌کنند و به این ترتیب باید تا اواخر 2016 صبر کرد تا GDDR5X به تولید انبوه رسیده و وارد محصولات مختلف شود. تا اواخر 2016 نسل دوم HBM هم به مرحله‌ی کاربرد رسیده است و بدین ترتیب ممکن است GDDR5X در محصولات کم‌تعدادی استفاده شود. GDDR5X یک مزیت جالب هم دارد و آن سازگاری با کنترلر حافظه‌های GDDR5 است حال آنکه HBM به کنترلر جدید و متفاوتی نیازمند است.

بنابراین می‌توان گفت که استفاده از GDDR5X در محصولات رده‌اول یا میان‌رده، چندان محتمل نیست اما این گونه نیست که بگوییم غیرممکن است.