اندروید M نسخه‌ی بعدی اندروید دیشب در نشست Google I/O 2015 معرفی شد. در نسخه‌ی بعدی اندروید تغییرات ظاهری و درونی زیادی وجود دارد. در ادامه به 6 ناحیه‌ی تغییرات اساسی در Android M می‌پردازم.

تبلیغات ۷۲۰ در ۹۰

اندروید کیت‌کت، لالی‌پاپ و حالا حرف بعدی الفبا M

اندروید 5.0 با نام لالی‌پاپ و اندروید بعدی با نام Android M نشان می‌دهد که گوگل از این پس نسخه‌های اساسی اندروید را به ترتیب الفبای انگلیسی معرفی کرده و با سرعت به پیش خواهد رفت. اندروید 5.0 هم در ابتدا Android L گفته می‌شود ولیکن در ادامه به اندروید 5.0 معروف شده است. به هر حال عموم کاربران اعداد را بهتر از حروف به خاطر می‌سپارند و شاید به همین جهت است که اپل در نام‌گذاری iOS فقط نسخه‌ی سیستم عامل را به صورت عددی ذکر می‌کند.

اندروید L از نظر طراحی یک موفقیت بود، اندروید M هم در همین مسیر حرکت کرده و اندروید با ظاهری ساده‌تر، کاربردی‌تر و روان‌تر گوشی‌ها و تبلت‌ها را هدایت خواهد کرد. گوگل می‌گوید در طراحی اندروید M به 6 بخش سیستم عامل توجه کرده است.

دسترسی‌ها کامل‌تر، ساده‌تر و سریع‌تر

اولین بخش دسترسی‌هاست. سیستم دسترسی‌ها نسبت به دوران ظهور اندروید پیچیده‌تر شده و گول می‌خواهد همه‌چیز اندکی ساده‌تر باشد. مثلاً زمانی که می‌خواید اپ اسکایپ را نصب کنید، اگر اجازه‌ی دسترسی به میکروفون را ندهید، اپ نصب نمی‌شود!

اندروید M  دسترسی‌ها را تقسیم‌بندی کرده است و پس از نصب می‌توان دسترسی به بخش‌های مختلف را مجاز دانست. در تصویر زیر اپلیکیشنی را می‌بینید که در مورد دسترسی به میکروفون سوال می‌کند:

در اندروید M دسترسی‌ها دقیق‌تر و ساده‌تر است.

در اندروید M دسترسی‌ها دقیق‌تر و ساده‌تر است.

بنابراین دیگر هنگام نصب مجبور نیستید در مورد همه‌ی دسترسی‌ها تصمیم بگیرید و از آن مهم‌تر اینکه در هر صورت می‌توانید اپ موردنظر را نصب کنید و در مجالی دیگر دسترسی‌ها آن را تنظیم نمایید. دقت کنید که همه‌ی اپ‌ها مشمول این قاعده‌ی کلی نمی‌شوند، فقط آنهایی که با نسخه‌ی جدید بسته‌ی توسعه‌ی نرم‌افزاری اندروید نوشته شده باشد، امکان تنظیم دسترسی پس از نصب را در اختیارمان می‌گذارند. بنابراین اپ‌ها باید بروز شوند.

کروم بر فراز همه‌ی اپ‌هایی که به اینترنت نیاز دارند

بخش دومی که برای گوگل مهم بوده، رفتار Web View است. وب ویو قابلیتی برای نمایش محتوای آنلاین در اپ‌های مختلف است. از این پس زمانی که کاربر لینکی را تپ می‌کند، بخشی از مرورگر کروم به اسم Chrome Custom Tabs اجرا می‌شود و لذا امنیت وب‌گردی از طریق اپ‌ها افزایش می‌یابد. موضوع اساسی امنیت نیست! گوگل می‌خواهد کاربر از اطلاعات وب‌گردی، رمز عبور و کش محتوای آنلاین در همه‌ی اپ‌ها بهره‌مند شود. طبیعی است که قابلیت سینک مرورگر کروم هم به کمک شما می‌آید و فرض مثال اگر در اپ پرداخت الکترونیکی خود از رمز عبور و اطلاعات خاصی استفاده کنید، پس از نصب مجدد اندروید دیگر نیازی به وارد کردن رمز عبور نیست چرا که اطلاعات شما از سرویس‌های ابری گوگل روی گوشی شما بارگذاری می‌شود.

لینک‌های خاص توسط اپ‌های خاص باز می‌شود

بخش سوم هم رفتار اندروید حین وب‌گردی را هوشمند می‌کند. زمانی که کاربر لینکی را در اپلیکیشنی انتخاب می‌کند، معمولاً از او سوال می‌شود که لینک مورد نظر را توسط کدام اپلیکیشن باز شود؟ مثلاً لینکی که مربوط به توییتر است بهتر است در اپ توییتر باز شود اما می‌توان آن را در مرورگری مثل گوگل کروم هم باز کرد. گوگل در اندروید M این امکان را فراهم کرده که لینک‌های خاص مربوط به چنین سرویس‌های معروف و تأیید شده‌ای، توسط اپ مربوطه باز شوند. در این صورت مراحل کپی کردن لینک و انتخاب اپ مناسب ساده می‌شود.

در اندروید M لینک مربوط به سرویس‌های خاص، توسط اپ مربوطه باز می‌شود.

در اندروید M لینک مربوط به سرویس‌های خاص، توسط اپ مربوطه باز می‌شود.

 

سرویس Android Pay و استاندارد شدن روش استفاده از حسگر اثر انگشت

چهارمین ناحیه‌ی تمرکز گوگل بخش اندروید پی است. اندروید پی مثل Samsung Pay و Apple Pay از NFC برای پرداخت وجه استفاده می‌کند. گوگل Android Pay را قبلاً در نمایشگاه MWC معرفی کرده بود اما امروز توضیحات بیشتری در مورد آن داده است.

دقت کنید که اندروید پی برای اندروید M طراحی نشده بلکه در اندروید کیت‌کت (4.4) و اندروید 5.0 هم پشتیبانی می‌شود ولیکن اندروید M امنیت بالاتر سرویس اندروید پی را تضمین می‌کند چرا که اندروید M واسط برنامه‌نویسی خاصی برای استاندارد کردن حسگر اثر انگشت و روش کار آن دارد. در اپلیکیشن‌ها و همین‌طور فروشگاه‌ها می‌توان با اثر انگشت پرداخت‌ها و انتقال‌ وجوه را تأیید کرد و این چیزی است که گوگل با استاندارد کردن حسگر اثر انگشت به دنبال آن است. در وضعیت فعلی سازندگان محصولات اندرویدی روش‌های متفاوتی برای استفاده از حسگر اثر انگشت ابداع کرده‌اند و متأسفانه پراکندگی زیادی دیده می‌شود. اندروید M برای حل کردن این معضل آماده است.

اندروید M با پشتیبانی از Android Pay و استانداردسازی استفاده از اثر انگشت

اندروید M با پشتیبانی از Android Pay و استانداردسازی استفاده از اثر انگشت

 

Doze در اندروید M مصرف باتری حالت بی‌کار را شدیداً کاهش می‌دهد

آخرین بخشی که گوگل روی آن متمرکز شده تا اندرویدی بهتر خلق کند، بخش مصرف انرژی است. گوگل می‌داند که هر یک از کاربران زمانی که از گوشی خود استفاده نمی‌کند، به برخی سرویس‌ها و اپ‌ها نیاز دارد و برخی را اصلاً به کار نمی‌برد. منطقی است که اپ‌ها و سرویس‌ها باید بسته به روش استفاده‌ی هر شخص در پس‌زمینه و در حالت بی‌کار اجرا شوند و بدین ترتیب شارژ باتری را بی‌دلیل خالی نکنند.

اندروید سیستم عاملی است که در مالتی‌تسکینگ یا اجرای موازی اپ‌ها قدرتمند است اما همین اجرای موازی آن هم در پس‌زمینه می‌تواند مصرف باتری را بالا ببرد. گوگل با درک این مشکل قابلیت جدیدی به اسم Doze معرفی کرده است. دز در مصرف دارو معنای آشنایی دارد و در دنیای اندروید هم به معنی مقدار مجاز مصرف باتری است. گوگل ایده‌ی جالبی را عملی کرده: استفاده از حسگرهای حرکتی برای تشخیص اینکه گوشی به حال خود رها شده یا فرضاً در جیب کاربر است. اگر گوشی روی میز به مدت طولانی باقی بماند، Doze کاری می‌کند که اپلیکیشن‌ها کمتر آپدیت شوند، سرویس‌ها و فعالیت‌های پس‌زمینه روند آرام‌تری دنبال کنند و بدین ترتیب توان مصرفی کاهش یابد.

نتیجه چیست؟ گوگل ادعا می‌کند که به کمک Doze عمر باتری تبلت نکسوس 9 در حالت بی‌کار، دو برابر می‌شود!

فعالیت سرویس همگام‌سازی اندروید در ساعات مختلف روز

فعالیت سرویس همگام‌سازی اندروید در ساعات مختلف روز

علاوه بر این گوگل پورت یو‌اس‌بی نوع C را برای شارژ کردن ابزارهای اندرویدی انتخاب کرده است. اندروید M در ترکیب با یو‌اس‌بی نوع C می‌تواند گوشی را شارژ کند و یا از گوشی به عنوان منبع الکتریسیته‌ی وسایل متصل شده استفاده نماید. مثلاً می‌توان با باتری تبلت، گوشی را شارژ کرد و این از انعطاف‌پذیری‌های استاندارد USB Type C است.