چندی پیش لابلای اخبار و شایعات، احتمال طراحی تراشه برای گروه نکسوس توسط گوگل مطرح شده بود. صرف‌نظر از صحت و سقم این شایعه، می‌خواهیم در مورد مزیت طراحی تراشه توسط گوگل به جای استفاده از محصولات کوآلکام، سامسونگ، انویدیا، هوآوی و مدیاتک بپردازیم. با ما باشید.

مقوله‌ی تنوع یا در واقع پراکندی در اکوسیستم اندروید

در میان محصولات اندرویدی دو نوع تنوع کلی وجود دارد. نوع اول تنوع پوسته است. اندروید خام با دستکاری سازندگان گوشی و البته در چهارچوبی که گوگل معین کرده، به اندرویدی با اپلیکیشن‌ها و ویجت‌ها و تنظیمات متنوع تغییر شکل می‌دهد. محصولی که هوآوی با پوسته‌ی اموشن تولید کرده، با گوشی سامسونگ مجهز به پوسته‌ی تاچ‌ویز و یا اچ‌تی‌سی وان‌ها با پوسته‌ی سنس ظاهراً متفاوت است و مهاجرت از یکی به دیگری، تا حدی پیچیده به نظر می‌رسد.

پوسته‌هایی متفاوت برای کاربرانی متفاوت.

این پیچیدگی برای قشر جوان و کنجکاو نه تنها بد نیست بلکه جالب و دوست‌داشتنی است اما برای عموم که شامل کودکان و افراد میان‌سال و پیر می‌شود، جالب نیست. افراد کنجکاو می‌توانند بر اساس سلیقه و روش استفاده از گوشی تصمیم بگیرند که کدام گزینه، انتخاب بهتری است. البته در مجموع عموم کاربران نوع خاصی از تعامل با وسایل همراه را می‌پسندند اما ممکن است فردی خاص ذائقه‌ای متفاوت داشته باشد و پوسته‌ی خاصی را ترجیح دهد که اغلب افراد با آن مخالفت جدی می‌کنند.

اندروید بروزترین سیستم عامل است اما محصولات اندرویدی عقب‌مانده‌ترین هستند!

تنوع دوم در دنیای اندروید، پدیده‌ای است که بهتر است با نام عقب‌ماندگی نسخه‌ی سیستم عامل آن را معرفی کنیم. متأسفانه رویه‌ی جاری این است که فقط محصولات رده‌اول یا حداکثر محصولات جدید به نسخه‌های جالبی مثل اندروید ۵ یا ۶ بروز می‌شوند. حتی در گروه نکسوس هم تمامی محصولات به اندروید ۶ بروز نخواهند شد! این مشکل رفته‌رفته با کاهش تعدد محصولات سازندگان مختلف و در مقابل افزایش تمرکز روی چند محصول پرفروش، کمتر شده اما هنوز هم مشکلی اساسی برای کاربران همیشه بروز است.

در iOS بروزرسانی عالی است و تنها تنوع قابلیت مطرح است.

علت تنوع دوم مستقل از باز بودن سیستم عامل اندروید و امکان سفارشی‌سازی عالی آن است و ریشه در پیشرفت سخت‌افزاری محصولات دارد. این تنوع حتی در میان آیفون‌ها هم وجود دارد اما بسیار ضعیف‌تر است و بیشتر به صورت پشتیبانی از قابلیت‌های جدید سخت‌افزاری مصداق دارد. آیفون‌های قدیمی با قدمت ۳ ۴ سال هم به iOS جدید بروز می‌شوند و تنها قابلیت‌هایی مثل حسگر اثر انگشت و فورس‌تاچ و موارد جزئی مرتبط با حسگر دوربین یا تراشه‌ی مرکزی از قلم می‌افتد. مثل پشتیبانی کردن از واسط برنامه‌نویسی متال اپل و یا فیلم‌برداری اسلوموشن با سرعت و رزولوشن بالا.

در واقع می‌توان تنوع سومی به اسم قابلیت‌ها را هم وارد بحث کرد. آیفون ۵ هم به iOS 9 بروز می‌شود اما تاچ سه‌بعدی در سخت‌افزار آن پیاده‌سازی نشده و لذا تنوع قابلیت در محصولات اپل، بیش از تنوع نسخه‌ی سیستم عامل است. در گروه نکسوس هم پشتیبانی از حسگر اثر انگشت نوعی پراکندگی قابلیت‌ها محسوب می‌شود که چندان مهم و جدی به نظر نمی‌رسد.

سیستم عامل iOS

سیستم عامل iOS

اندروید وان، سیستم عاملی برای سخت‎افزار موردنظر گوگل

اکوسیستم جدید به اسم Android One

اکوسیستم جدید به اسم Android One

اولین پاسخ گوگل به مشکل پراکندگی نسخه‌ی سیستم عامل، پدیده‌ای به اسم Android One است که ظاهراً چیزی جز اندروید سبک شده نیست اما به لحاظ توسعه‌ی نرم‌افزاری و سخت‌افزاری کاملاً متفاوت است. اندروید وان برای بهینه‌سازی بیشتر، نیاز به سخت‌افزاری خاص دارد و گوگل با شناخت بهتر سخت‌افزار، می‌تواند بهینه‌سازی‌ها را اساسی‌تر و اصولی‌تر انجام دهد.

گوگل چهارچوب خاصی برای سخت‌افزار محصولات مبتنی بر Android One مشخص کرده که البته شامل سخت‌افزار میان‌رده یا رده‌پایین می‌شود و قیمت تمام شده، پایین است. گوگل امکان سفارشی‌سازی پوسته را هم بسیار ضعیف کرده و به این ترتیب می‌تواند سیستم عامل اندروید وان را برای محصولات این اکوسیستم، ساده‌تر و عمومی‌تر بروز کند.

ایده‌ی خوبی است و تا حد زیادی شبیه روش مایکروسافت و اپل است اما متأسفانه اندروید وان هم پیشرفت خوبی نداشته است.

راهکار بعدی، طراحی تراشه توسط گوگل

مهم‌ترین بخش سخت‌افزار یک گوشی، بخشی است که آن را با نام سیستم رو چیپ می‌شناسیم و البته در اینتوتک از کلمه‌ی کلی تراشه در مورد آن استفاده می‌کنیم.

تراشه‌ای مثل S820 صرفاً پردازنده نیست و استفاده از واژه‌ی پردازنده در مقال گوشی و تبلت، کاملاً اشتباه است. سیستم روی چیپ شامل مودم، پردازنده‌ی گرافیکی، کنترلر رم و واحد پردازش تصویر و پردازش‌گر سیگنال دیجیتال و … می‌شود.

با توضیح فوق مشخص است که چرا طراحی تراشه توسط گوگل در بروزرسانی محصولات بسیار موثر است. اما توضیح بیشتر:

انتظار طولانی گوگلی برای درایور تراشه‌های قدیمی.

برخی نکسوس‌ها به این علت بروز نمی‌شوند که درایور لازم در اختیار گوگل قرار نگرفته و بازسازی درایور سازگار با سخت‌افزار قدیمی و سیستم عامل جدید، زمان‌بر و دشوار است. البته علت دیگر ضعیف بودن پردازنده‌های قدیمی و قابلیت‌های کمتر سیستم روی چیپ است که جبران‌شدنی نیست.

گوگل با طراحی تراشه‌های بومی، مشکل اول یعنی توسعه‌ی درایور سازگار با سیستم عامل جدید و سخت‌افزار قدیمی را ساده‌تر حل می‌کند و نیازی به پشتیبانی کوآلکام و دیگران ندارد. در محصولات ویندوزی هم این مشکل وجود دارد و فرآیند بروزرسانی را مشکل می‌کند اما اپل با طراحی تراشه‌های بومی، از این نظر مشکلات به مراتب کمتری دارد.

لينک کوتاه:

FacebookTwitterGoogle


بيشتر بخوانيد:

دیدگاه بگذارید

اولین دیدگاه را بنویسید!

اطلاع از
wpDiscuz

تبلیغات

تبلیغات

تبلیغات

×