فتح قله‌های بلند از جمله موفقیت‌های عجیبی است که آدمی برای خویشتن مجسم کرده و چه بد می‌شود اگر اورست را فتح کنیم و یادمان برود سیل انسانی باید عاری از سیل زباله‌ها باشد! نصب پرچم و چند عکس سلفی و دیگر هیچ …!

اورست را همه به عنوان بلندترین کوه جهان می‌شناسیم اما اگر بپرسید بلندای این کوه مغرور بیشتر است یا بلندای غرور آدمی، می‌گویم قطعاً آدمی.

موسسه‌ی کوه‌نوردی کشور نپال، همان مادر کوچکی که اورست در دامان آن زندگی می‌کند اعلام کرده که آلودگی اورست دوست‌داشتنی و دیگر کوه‌های بلند و معروف به حدی زیاد شده که ممکن است آلودگی زیست‌محیطی و بیماری گسترده ایجاد کند! در اطراف ۴ اردوگاه اصلی آلودگی زیادی که شامل زباله، ادرار و مدفوع حیوان و انسان است جمع شده که برای سلامتی آدمی خطرناک است.

به کوه‌ها فرصت زنده ماندن بدهیم

اگر بحث در مورد چند کوه‌نورد بود، شاید مشکلی پیش نمی‌آمد ولی در هر فصل سال بیش از ۷۰۰ کوه‌نورد عازم فتح قله‌های بلند اورست می‌شود. بنابراین در مسیرشان چاله‌هایی برای زباله و توالت حفر می‌کنند، چاله‌هایی که زخم‌هایی کوچک بر پیکر کوهستان هستند و مشکل این است که تعدادشان روز به روز بیشتر و بیشتر می‌شود، قبل از آنکه سر زخمی بسته شود، زخمی دیگر و دیگر …

حین کوه‌نوردی مراقب زباله‌ها و سلامت کوهستان هم باشیم.

حین کوه‌نوردی مراقب زباله‌ها و سلامت کوهستان هم باشیم.

برخی کوه‌نوردها به همراه خود کیسه‌هایی برای جابجایی زباله می‌برند و فقط به نصب آن پرچم و گرفتن آن سلفی‌های خاطره‌انگیز (که البته به نظر من بیشتر کاربرد فخرفروشی دارد تا خاطره‌انگیزی) فکر نمی‌کنند.

نمی‌توان گفت که کوه‌نوردی ممنوع! شاید تنها چاره قانون سفت و سخت باشد و بس. ملیت‌ها و آدم‌های مختلف می‌آیند و همه گرفتار خودبینی و فراموشی هستند. شاید قانون یادشان بیاندازد که فقط یک انسان کوچک و مهره‌ای ناچیز از این طبیعت بی‌کران هستند. نه؟

و اینگونه است که دولت نپال باید دست به دامان قوانین شود!

سال پیش قانونی وضع شد که هر کوه‌نوردی که به قله صعود می‌کند، می‌بایست ۴ کیلوگرم زباله را با خودش به اردوگاه پایین کوه برگرداند تا به روشی صحیح دفن یا بازیافت شوند. فکرش را کنید، در قله‌ی اورست کپسول‌های اکسیژن خالی شده‌ی زیادی به چشم می‌خورد! ۴ کیلوگرم هم کافی نیست.

امسال قانون جدید از ۸ کیلوگرم زباله سخن می‌گوید. این امیدواری وجود دارد که از این پس مشکل زباله در کوهستان اورست حل شود و در حقیقت توازنی بین ایجاد زباله و از بین رفتن آن در چرخه‌ی خودجوش طبیعت برقرار شود.

جریمه‌ی جالبی هم برای شکستن این قانون در نظر گرفته شده، تیم‌های صعود کننده باید ۴۰۰۰ دلار در ابتدای کوه‌نوری خویش گرو بگذارند و اگر یادشان برود زباله‌ها را برگردانند، مجبورند این مبلغ گرو گذاشته شده را هم فراموش کنند.

در ایران عزیزمان هم خیلی‌ها منتظر یک تعطیلی کوتاه هستند تا با تمام قدرت به طبیعت حمله کنند! برپایی مراسم آتش‌افروزی، پرتاب موفقیت‌آمیز بطری‌ها پلاستیکی (که موفق‌تر از پرتاب ماهواره‌ها به فضاست) و خلاصه کم‌لطفی انسان به طبیعت در غرور آدمی نهفته است اما بهتر است گاهی غرورمان را بشکنیم و فراموش نکنیم که مادرمان زمین، نیاز به مراقبت بیشتری دارد.

 

شما چه راهی برای مهار کردن انسان پیشنهاد می‌کنید؟ قانون، جنگ، جریمه، زور، آموزش یا … ؟

منبع: BBC

4 votes, average: 4٫75 out of 54 votes, average: 4٫75 out of 54 votes, average: 4٫75 out of 54 votes, average: 4٫75 out of 54 votes, average: 4٫75 out of 5 (4 نظر، امتیاز: 4٫75 از 5)
برای نظر دادن ابتدا باید ثبت نام کنید.
Loading...
لينک کوتاه:

FacebookTwitterGoogle


بيشتر بخوانيد:

دیدگاه بگذارید

اطلاع از
مسعود
مهمان

به نظرم تنها راهش آموزش و فرهنگ سازی باشه، چون حتی اگه یه قانون خوب هم باشه، اگه فرهنگ احترام به قانون در اون افراد وجود نداشته باشه، اون قانون بلااستفاده می مونه..

wpDiscuz

تبلیغات

ویژه‌ها

تبلیغات

تبلیغات

×